مجله اینترنتی رز



7 تمرین ضد چین و چروک صورت

 


این یک واقعیت است که تمرینات لیفتینگ صورت بهتر از جراحی است .جراحی ، پر هزینه و دردناک است و نتیجه خوبی در آینده ندارد.در حالیکه میتوانید چهره خود را با تمرینات لیفت تقویت کنید.

خیلی خوشحالم که بعضی از تمرینات ساده اما بسیار موثر را با شما به اشتراک می گذارم . 

 

حالت تعجب برای صاف کردن پیشانی 

چین و چروک صورت

صاف کردن پیشانی

 

کف دستتان را روی پیشانی خود قرار دهید و به طرفین بکشید به طوری که انگشتان بالای ابرو قرار بگیرد سپس با انگشتان به پیشانی فشار بیاورید و به سمت بالا بکشید و رها کنید . این تمرین را بیست بار تکرار کنید.درآخرین تکرار از حداکثر نیروی خود استفاده کنید و با گذشت زمان تعداد تکرارها را بیشتر کنید.

 

لبخند برای مبارزه با خطوط لبخند 

چین و چروک صورت

مبارزه با خطوط لبخند 

 

انگشتان خود را به کناره های لبها قراردهید به سمت بالا بکشید به طوری که کشش را احساس کنید سپس رها کنید این تمرین را  ده بار تکرار کنید.

  

حالت سوت برای جوانسازی و پر کردن لبها

چین و چروک صورت

جوانسازی و پر کردن لبها

 

با لبها حالت سوت زدن بگیرید سپس لبهایتان را تا جایی که امکان دارد جمع کنید و 5تا 10 دقیقه به همین حالت نگه دارید و بعد به حالت اول باز گردانید و نفس بکشید این تمرین را حداقل 5 بار انجام دهید

  

کشیدن گوشه های دهان خود 

چین و چروک صورت

کشیدن گوشه های دهان خود

 

انگشتان خود را در گوشه دهانتان قرار دهید

به آرامی با انگشت پوست گوشه دهانتان را بکشید

انگشتان خود را بیشتر در گوشه لبها نگه دارید

 

ماساژ دادن بینی به سمت گوشها برای از بین بردن چین وچروک های اطراف چشم

چین و چروک صورت

از بین بردن چین وچروک های اطراف چشم

 

انگشتان خود را کنار بینی قرار دهید

به آرامی با حرکات دایره وار از کنار بینی به سمت گوش ها ماساژ دهید

 

با انجام این عمل تراکم کناره های بینی را کمتر کنید

چین و چروک صورت

کمتر شدن تراکم کناره های بینی

 

لب های خود را بسته  نگه دارید و انگشتان اشاره  کناره  پره های بینی قرار دهید

 

بدون حرکت دادن انگشتان لب های خود را جمع کرده وبه دندان ها  فشار بیاورید 

چند لحظه به همین صورت نگه دارید سپس رها کنید

  

گونه های خود را پف کنید تا جوان بماند

چین و چروک صورت

گونه های خود را پف کنید تا جوان بماند

 

از بینی خود یک نفس عمیق بکشید و تا 3-4 ثانیه نگه دارید

گونه های خود را پف کنید و هوارا با فشار به بیرون بفرستید.

 

نکته: برای خلاص شدن از چین وچروک از ویتامین E استفاده کنید 

چین و چروک صورت

استفاده از ویتامین E برای خلاص شدن از چین وچروک

 

ویتامین E به جوانتر شدن پوست کمک  میکند

چین و چروک را از بین می برد

زخمهارا  ترمیم می کند

مانع از سرطان پوست می شود

پوست را مرطوب می کند

از پوست در برابر نور خورشید محافظت می کند

از ویتامین E پس از یوگا استفاده کنید وتاثیر آن را ببینید 

 

 

منبع وبسایت :

بیتوته


مجله اینترنتی رز

پوست، بزرگ‌ترین ارگان بدن است که سراسر آن را می‌پوشاند و یک سد محافظتی بین جهان اطراف و اندام‌های درونی ایجاد می‌کند. اما بیماری‌ها و اختلالات بسیاری وجود دارند که می‌توانند پوست را تحت تأثیر قرار بدهند؛ برخی از آنها موقتی و گذرا هستند و بقیه طولانی‌مدت و مزمن. در این مطلب قصد داریم شما را با یک بیماری شایع و مزمن پوستی آشنا کنیم که حتی ممکن است تمام پوست بدن را نیز درگیر کند: پسوریازیس. این بیماری برخلاف نام بامزه‌ای که دارد، اصلا شوخی‌بردار نیست و می‌تواند به‌شدت آزاردهنده باشد. همراه ما باشید تا با این بیماری بیشتر آشنا شوید.

 


پسوریازیس، یکی از بیماری های خودایمنی مزمن است که باعث تجمع سریع سلول‌های پوست می‌شود. این تجمع سلول‌ها روی هم به پوسته‌پوسته شدن پوست منجر می‌گردد.
پسوریازیس چیست؟

اطراف فلس‌ها (پوسته‌ها) معمولا دچار قرمزی و التهاب می‌شود. پوسته‌های پسوریازیس معمولی، نقره‌ای مایل به سفید هستند و در پینه‌های ضخیم و قرمز ایجاد می‌شوند. گاهی‌اوقات این پینه‌ها ترک می‌خورند و خونریزی می‌کنند.

پسوریازیس نتیجه‌ی افزایش سرعت روند تولید پوست است. به‌طور معمول، سلول‌های پوست در عمق پوست رشد می‌کنند و به‌آرامی به سطح آن می‌آیند و درنهایت می‌ریزند. چرخه‌ی عمر معمول برای یک سلول پوست حدود یک ماه است.

اما در افراد مبتلا به پسوریازیس، این فرایند تولید ممکن است فقط در عرض چند روز رخ بدهد. به همین دلیل سلول‌های پوست، فرصت کافی برای ریزش پیدا نمی‌کنند. این تولید بیش‌ازحد سریع به تجمع سلول‌های پوست منجر می‌شود.

فلس‌ها معمولا روی مفاصلی مانند آرنج‌ها و زانوها ایجاد می‌شوند اما ممکن است روی هر جایی از بدن تشکیل شوند، ازجمله:

  • دست‌ها؛
  • پاها؛
  • گردن؛
  • پوست سر؛
  • صورت.

برخی از انواع پسوریازیس که کمتر شایع هستند، ناخن‌ها، دهان و ناحیه‌ی اطراف اندام‌های تناسلی را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

با توجه به آکادمی پوست آمریکا (AAD) حدود ۷٫۵ میلیون آمریکایی پسوریازیس دارند. این وضعیت معمولا با چندین بیماری دیگر مرتبط است، ازجمله:

انواع پسوریازیس

۵ نوع پسوریازیس وجود دارد:

۱. پسوریازیس پلاکی

پسوریازیس پلاکی، رایج‌ترین نوع پسوریازیس است. AAD تخمین می‌زند که حدود ۸۰ درصد از مبتلایان به پسوریازیس، پسوریازیس پلاکی دارند. این وضعیت باعث پینه‌های قرمز و ملتهبی می‌شود که مناطقی از پوست را می‌پوشانند. این پینه‌ها اغلب با فلس‌های نقره‌ای مایل به سفید یا پلاک‌ها پوشانده می‌شوند. این پلاک‌ها معمولا روی آرنج‌ها، زانوها و پوست سر به‌وجود می‌آیند.

۲. پسوریازیس خال‌دار (قطره‌ای)

پسوریازیس خال‌دار - پسوریازیس

این نوع پسوریازیس در دوران کودکی شایع است و باعث ایجاد لکه‌های صورتی کوچک می‌شود. این لکه‌ها در اکثر اوقات روی قفسه‌ی سینه، زانوها و پاها ظاهر می‌شوند. این نقاط به‌ندرت مانند پسوریازیس پلاکی، ضخیم یا برجسته هستند.

۳. پسوریازیس پوسچولار (چرک‌دار یا تاولی)

پسوریازیس پوسچولار در بزرگسالان شایع‌تر است و باعث تاول‌های سفید و پر از چرک و مناطق وسیعی از پوست قرمز و ملتهب می‌شود. این نوع پسوریازیس معمولا به نواحی کوچک‌تر بدن مانند دست‌ها یا پاها محدود می‌شود اما می‌تواند گسترده نیز باشد.

۴. پسوریازیس مع

پسوریازیس مع باعث ایجاد نواحی روشنی از پوست قرمز، براق و ملتهب می‌شود. پینه‌های پسوریازیس مع در زیر سینه‌ها یا زیر بغل، در کشاله‌ی ران یا اطراف چین‌های پوست در ناحیه‌ی تناسلی ایجاد می‌شوند.

۵. پسوریازیس اریترودرمیک

پسوریازیس اریترودرمیک، یک نوع شدید و بسیار نادر از پسوریازیس است. این شکل از پسوریازیس اغلب، قسمت‌های بزرگی از بدن را به‌طور همزمان می‌پوشاند. پوست تقریبا آفتاب‌سوخته به‌نظر می‌رسد. پینه‌هایی که ایجاد می‌شوند، اغلب به شکل ورقه‌ها یا تکه‌های بزرگ می‌ریزند. ممکن است فرد مبتلا به این نوع پسوریازیس دچار تب شده یا به‌شدت بیمار شود. این نوع پسوریازیس می‌تواند خطرناک باشد بنابراین فرد باید فورا به پزشک مراجعه کند.

علائم پسوریازیس

علائم پسوریازیس از فردی به فرد دیگر و بسته به نوع پسوریازیس متفاوت‌اند. نواحی درگیر پسوریازیس می‌توانند به کوچکی چند فلس روی پوست سر یا آرنج باشند یا قسمت وسیعی از بدن را بپوشانند.

شایع‌ترین علائم پسوریازیس پلاکی عبارتند از:

  • پینه‌های ملتهب، برجسته و قرمز روی پوست؛
  • فلس‌ها یا پلاک‌های نقره‌ای مایل به سفید روی پینه‌های قرمز؛
  • پوست قرمز که ممکن است ترک بخورد و خونریزی کند؛
  • درد در اطراف پینه‌ها؛
  • احساس سوزش و خارش در اطراف پینه‌ها؛
  • ناخن‌های سوراخ سوراخ و ضخیم؛
  • مفاصل متورم و دردناک.

همه‌ی افراد، تمام این علائم را تجربه نخواهند کرد. درصورتی‌که فرد به یک نوع کمتر رایج از پسوریازیس مبتلا باشد، علائم کاملا متفاوتی خواهد داشت. اکثر افراد مبتلا به پسوریازیس، علائم آن را به‌صورت دوره‌ای تجربه می‌کنند. این وضعیت ممکن است به‌مدت چند روز یا چند هفته باعث علائم شدید شود و سپس علائم ازبین بروند و تقریبا نامحسوس شوند. سپس چند هفته بعد یا در صورت قرارگیری در معرض یک محرک متداول پسوریازیس، این وضعیت ممکن است دوباره عود کند. گاهی اوقات علائم پسوریازیس به‌طور کامل ناپدید می‌شوند.

هنگامی که هیچ نشانه‌ی فعالی از این بیماری ندارید، ممکن است در دوره‌ی بهبودی باشید. این بدان معنا نیست که پسوریازیس باز نخواهد گشت بلکه به این معناست که شما در حال حاضر بدون علامت هستید.

آیا پسوریازیس مُسری است؟

پسوریازیس مسری نیست. شما نمی‌توانید این مشکل پوستی را از فردی به فرد دیگر انتقال بدهید. لمس کردن یک ضایعه‌ی پسوریاتیک روی بدن فرد دیگر باعث نمی‌شود که به این بیماری مبتلا شوید.

لازم است آموزش‌های بیشتری در مورد بیماری پسوریازیس به افراد داده شود، چون بسیاری از مردم فکر می‌کنند که این وضعیت مسری است.

علت ابتلا به پسوریازیس چیست؟

پزشکان مطمئن نیستند که چه چیزی باعث پسوریازیس می‌شود. با این حال به لطف دهه‌ها تحقیق، آنها پسوریازیس را به دو عامل کلیدی نسبت می‌دهند: ژنتیک و سیستم ایمنی.

۱. سیستم ایمنی

پسوریازیس یک بیماری خودایمنی است. بیماری‌های خودایمنی، نتیجه‌ی حمله کردن بدن به خودش هستند. در مورد پسوریازیس، سلول‌های سفید خون معروف به سلول‌های T اشتباها به سلول‌های پوست حمله می‌کنند.

در یک بدن معمولی، سلول‌های سفید خون برای حمله و نابودی باکتری‌های‌ مهاجم و مبارزه با عفونت‌ها صف‌آرایی می‌کنند. این حمله‌ی اشتباه باعث می‌شود که فرایند تولید سلول پوست، به‌شدت سرعت بگیرد. افزایش سرعت تولید سلول‌های پوست باعث می‌شود که سلول‌های جدید پوست به‌سرعت ایجاد شوند. آنها در سطح پوست فشرده شده و روی هم جمع می‌شوند.

این امر به تشکیل پلاک‌هایی منجر می‌شود که اغلب با پسوریازیس مرتبط هستند. حمله به سلول‌های پوست به ایجاد نواحی قرمز و ملتهب روی پوست نیز منجر می‌شود.

۲. ژنتیک

ژنتیک - پسوریازیس

بعضی از افراد، ژن‌هایی را به ارث می‌برند که آنها را مستعد ابتلا به پسوریازیس می‌سازد. اگر یکی از اعضای نزدیک خانواده‌تان پسوریازیس داشته باشد، احتمال ابتلای شما به این وضعیت بیشتر خواهد بود. با این حال درصد افرادی که پسوریازیس و یک زمینه‌ی ژنتیکی دارند، کم است. با توجه به بنیاد ملی پسوریازیس تقریبا ۲ تا ۳ درصد از افراد دارای ژن خانوادگی به این بیماری دچار می‌شوند.

تشخیص پسوریازیس

دو آزمایش یا معاینه ممکن است برای تشخیص پسوریازیس ضروری باشد.

۱. معاینه‌ی فیزیکی

اکثر پزشکان قادرند با یک معاینه‌ی فیزیکی ساده، این بیماری را تشخیص بدهند. علائم پسوریازیس معمولا واضح (آشکار) بوده و تشخیص آنها از سایر بیماری‌هایی که ممکن است باعث علائم مشابه شوند، آسان است.

در طول معاینه‌ی فیزیکی حتما تمام نواحی درگیر را به پزشک‌تان نشان بدهید. به‌علاوه اگر یکی از اعضای خانواده‌تان پسوریازیس دارد، پزشک‌تان را در جریان قرار بدهید.

۲. بیوپسی (نمونه‌برداری)

اگر علائم نامشخص باشند یا اگر پزشک‌تان بخواهد تشخیص مشکوکش را تأیید کند، ممکن است از پوست نمونه‌برداری کند. این کار به بیوپسی معروف است.

این نمونه‌ی کوچک به آزمایشگاه فرستاده خواهد شد و در زیر میکروسکوپ، تحت بررسی قرار می‌گیرد. این آزمایش می‌تواند نوع پسوریازیس شما را تشخیص بدهد. همچنین قادر است سایر اختلالات یا عفونت‌های احتمالی را رد کند.

اکثر نمونه‌برداری‌ها در مطب پزشک و در همان روز ویزیت (ملاقات) انجام می‌شوند. پزشک‌تان احتمالا یک داروی بی‌حس‌کننده‌ی موضعی به شما تزریق خواهد کرد تا از میزان درد و ناراحتی بیوپسی بکاهد. سپس نمونه را برای آنالیز به آزمایشگاه می‌فرستد. هنگامی که نتایج آزمایش برای پزشک ارسال شد، او ترتیب یک قرار ملاقات را با شما خواهد داد تا در مورد یافته‌های آزمایش و گزینه‌های درمان با شما صحبت کند.

محرک‌های پسوریازیس

محرک‌های بیرونی ممکن است یک حمله‌ی جدید پسوریازیس را آغاز کنند. این محرک‌ها برای همه یکسان نیستند. همچنین ممکن است به‌مرور زمان برای هر فرد تغییر کنند.

متداول‌ترین محرک‌ها برای پسوریازیس عبارتند از:

۱. استرس

استرس شدید می‌تواند باعث عود پسوریازیس شود. اگر یاد بگیرید که از استرس‌تان بکاهید و آن را مدیریت کنید، می‌توانید میزان عودها را کاهش بدهید یا احتمالا از آنها جلوگیری کنید.

۲. الکل

مصرف الکل زیاد می‌تواند باعث عود پسوریازیس شود. اگر بیش‌ازحد الکل مصرف کنید، ممکن است عودهای پسوریازیس به دفعات بیشتری اتفاق بیفتند. قطع مصرف الکل علاوه بر پوست برای سلامت کلی‌تان نیز مفید است. اگر در این زمینه به کمک نیاز داشتید، پزشک‌تان می‌تواند برنامه‌ای برای ترک الکل در اختیارتان قرار بدهد.

۳. صدمه

یک حادثه، بریدگی یا خراشیدگی ممکن است باعث عود پسوریازیس شود. آمپول‌ها، واکسن‌ها و آفتاب‌سوختگی‌ها نیز می‌توانند به عود مجدد پسوریازیس منجر شوند.

۴. داروها

برخی از داروها به‌عنوان محرک‌های پسوریازیس درنظر گرفته می‌شوند. این داروها عبارتند از:

۵. عفونت

عفونت - پسوریازیس

پسوریازیس حداقل تا حدودی توسط حمله‌ی اشتباه سیستم ایمنی به سلول‌های سالم پوست ایجاد می‌شود. اگر بیمار یا در حال مبارزه با یک عفونت باشید، سیستم ایمنی شما برای مبارزه با عفونت، بیش‌ازحد فعال خواهد شد. این امر ممکن است باعث عود مجدد پسوریازیس شود. گلودرد می، یکی از محرک‌های متداول پسوریازیس است.

انواع روش‌های درمان پسوریازیس

پسوریازیس هیچ درمانی ندارد. هدف از درمان، کاهش التهاب و فلس‌ها، کُند کردن روند رشد سلول‌های پوست و برطرف کردن پلاک‌هاست. درمان‌های پسوریازیس به ۳ دسته تقسیم می‌شوند:

۱. درمان‌های موضعی

کرم‌ها و پمادهایی که به‌طور مستقیم روی پوست مالیده می‌شوند، می‌توانند در کاهش پسوریازیس خفیف تا متوسط مؤثر باشند.

درمان‌های موضعی پسوریازیس عبارتند از:

  • کورتیکواستروئیدهای موضعی؛
  • رتینوئیدهای موضعی؛
  • آنترالین؛
  • آنالوگ‌های ویتامین D؛
  • اسید سالیسیلیک؛
  • مرطوب‌کننده.

۲. داروهای سیستمیک

افراد مبتلا به پسوریازیس متوسط تا شدید و آنهایی که به‌خوبی به سایر انواع درمان‌ها پاسخ نداده‌اند، ممکن است به مصرف داروهای خوراکی یا تزریقی نیاز پیدا کنند. بسیاری از این داروها دارای عوارض جانبی شدید هستند و پزشکان معمولا آنها را برای دوره‌های زمانی کوتاه تجویز می‌کنند.

این داروها عبارتند از:

  • متوتروکسات؛
  • سیکلوسپورین (سندیمون)؛
  • داروهای بیولوژیک؛
  • رتینوئیدها.

۳. نور درمانی

در این روش درمانی از نور طبیعی یا فرابنفش (UV) استفاده می‌شود. نور خورشید، گلبول‌های سفید بیش‌ازحد فعال را که به سلول‌های سالم پوست حمله می‌کنند و باعث رشد سلولی سریع می‌شوند، ازبین می‌برد. پرتوهای UVA و UVB هردو می‌توانند در کاهش علائم پسوریازیس خفیف تا متوسط، مفید باشند.

اکثر افراد مبتلا به پسوریازیس متوسط تا شدید از ترکیبی از درمان‌ها سود خواهند برد. این نوع مداوا از بیش از یک نوع درمان برای کاهش علائم استفاده می‌کند. برخی از افراد ممکن است در تمام عمرشان از درمان یکسانی استفاده کنند اما در افرادی که پوست‌شان دیگر به درمان فعلی پاسخ نمی‌دهد، لازم است گاهی اوقات درمان‌ها تغییر داده شوند.

داروهای پسوریازیس

اگر شما پسوریازیس متوسط تا شدید دارید یا اگر بیماری‌تان دیگر به سایر درمان‌ها پاسخ نمی‌دهد، پزشک‌تان ممکن است یک داروی تزریقی یا خوراکی را تجویز کند.

متداول‌ترین داروهای تزریقی و خوراکی که برای درمان پسوریازیس به‌کار می‌روند، عبارتند از:

۱. داروهای بیولوژیک

این دسته از داروها، سیستم ایمنی شما را تغییر می‌دهند و از تعاملات بین سیستم ایمنی و مسیرهای التهابی جلوگیری می‌کنند. این داروها به شکل آمپول یا تزریق‌های داخل وریدی تجویز می‌شوند.

۲. رتینوئیدها

رتینوئیدها، تولید سلول‌های پوست را کاهش می‌دهند. در صورت قطع مصرف آنها، علائم پسوریازیس به احتمال زیاد باز خواهند گشت. عوارض جانبی آنها عبارتند از ریزش مو و التهاب لب. خانم‌های باردار یا نی که ممکن است در عرض ۳ سال آینده حامله شوند، نباید از رتینوئیدها استفاده کنند چون این داروها می‌توانند باعث نقص‌های مادرزادی در نوزاد شوند.

۳. سیکلوسپورین

سیکلوسپورین (سندیمون) از پاسخ سیستم ایمنی جلوگیری می‌کند. این امر می‌تواند علائم پسوریازیس را کاهش بدهد. همچنین به این معناست که شما یک سیستم ایمنی ضعیف دارید و بنابراین ممکن است راحت‌تر بیمار شوید. عوارض جانبی آن عبارتند از مشکلات کلیوی و فشار خون بالا.

۴. متوترکسات

متوترکسات مانند سیکلوسپورین، سیستم ایمنی را سرکوب می‌کند. این دارو در دُزهای پایین، عوارض جانبی کمتری ایجاد می‌کند اما می‌تواند در درازمدت، عوارض جانبی جدی داشته باشد. عوارض جانبی جدی آن عبارتند از آسیب کبدی و کاهش تولید گلبول‌های سفید و قرمز خون.

توصیه‌های رژیمی برای افراد مبتلا به پسوریازیس

غذا نمی‌تواند پسوریازیس را بهبود بدهد یا حتی درمان کند اما خوردن غذاهای مناسب ممکن است علائم شما را کاهش بدهد. این ۵ تغییر سبک زندگی می‌توانند به سبک کردن علائم پسوریازیس و کاهش عودهای ناگهانی آن کمک کنند:

۱. وزن کم کنید

کاهش وزن - پسوریازیس

اگر اضافه‌وزن دارید، کم‌کردن وزن‌تان ممکن است شدت این بیماری را کاهش بدهد. ازدست دادن وزن ممکن است درمان‌ها را نیز مؤثرتر سازد. هنوز کاملا مشخص نیست که وزن چه تأثیری روی پسوریازیس دارد بنابراین حتی اگر علائم شما بدون تغییر باقی بمانند، ازدست دادن وزن همچنان برای سلامت کلی شما مفید است.

۲. یک رژیم غذایی سالم برای قلب داشته باشید

مصرف چربی‌های اشباع‌شده را کاهش بدهید. این چربی‌ها در محصولات حیوانی مانند گوشت‌ها و لبنیات وجود دارند. مصرف پروتئین‌های خالص مانند سالمون، ساردین و میگو را که حاوی اسیدهای چرب امگا ۳ هستند، افزایش بدهید. منابع گیاهی امگا ۳ عبارتند از گردو، تخم کتان و لوبیای سویا.

۳. از غذاهای محرک اجتناب کنید

پسوریازیس باعث التهاب می‌شود. برخی از مواد غذایی نیز در بدن التهاب ایجاد می‌کنند. اجتناب از آن مواد غذایی ممکن است علائم را بهبود ببخشد. این مواد غذایی عبارتند از:

  • گوشت قرمز؛
  • قند تصفیه‌شده؛
  • غذاهای فراوری‌شده؛
  • محصولات لبنی.

۴. الکل مصرف نکنید

مصرف الکل می‌تواند احتمال عود پسوریازیس را افزایش بدهد. بنابراین بهتر است آن را به‌طور کامل کنار بگذارید. اگر مشکل مصرف الکل دارید، از پزشک‌تان بخواهید یک برنامه برای ترک الکل در اختیارتان قرار بدهد.

۵. از مکمل‌های ویتامین استفاده کنید

برخی از پزشکان یک رژیم غذایی غنی از ویتامین را به قرص‌های ویتامین ترجیح می‌دهند. با این حال حتی افرادی با سالم‌ترین رژیم غذایی نیز ممکن است موفق به دریافت مواد مغذی کافی نشوند. از پزشک‌تان بپرسید که آیا به مصرف مکمل ویتامین نیاز دارید یا نه.

زندگی کردن با پسوریازیس

زندگی با پسوریازیس می‌تواند دشوار باشد اما شما می‌توانید با یک رویکرد مناسب، دفعات بازگشت این بیماری را کاهش بدهید و یک زندگی سالم و رضایت‌بخش داشته باشید. این سه بخش (حوزه) به شما کمک خواهند کرد که در درازمدت و کوتاه‌مدت با پسوریازیس مقابله کنید:

۱. رژیم غذایی

کاهش وزن و داشتن یک رژیم غذایی سالم می‌تواند به کاهش علائم پسوریازیس بسیار کمک کند. این شامل داشتن یک رژیم غذایی غنی از اسیدهای چرب امگا ۳، غلات کامل و گیاهان است. شما همچنین باید مصرف غذاهایی را که ممکن است میزان التهاب را افزایش بدهند، محدود کنید. این مواد غذایی عبارتند از قندهای تصفیه‌شده، محصولات لبنی و غذاهای فراوری‌شده.

۲. استرس

استرس، یک محرک اثبات‌شده (محرز) برای پسوریازیس است. یادگیری کنترل و مقابله با استرس ممکن است به کاهش عودهای پسوریازیس و سبک کردن علائم آن کمک کند. برای کاهش استرس‌تان، موارد زیر را امتحان کنید:

۳. سلامت احساسی

صحبت کردن با مشاور - پسوریازیس

افراد مبتلا به پسوریازیس به احتمال بیشتری دچار افسردگی و مسائل مربوط به عزت‌نفس می‌شوند. ممکن استاعتمادبه‌نفس شما با ظاهرشدن لکه‌های جدید کاهش یابد. صحبت کردن با اعضای خانواده در مورد تأثیری که پسوریازیس روی شما می‌گذارد، می‌تواند کار دشواری باشد. چرخه‌ی دائمی این بیماری نیز می‌تواند ناامیدکننده باشد.

تمام این مشکلات احساسی، طبیعی هستند. مسئله‌ی مهم این است که شما منبعی برای مدیریت آنها پیدا کنید. این می‌تواند شامل صحبت کردن با کارشناس سلامت روان یا پیوستن به یک گروه از افراد مبتلا به پسوریازیس باشد.

پسوریازیس و آرتریت

کالج روماتولوژی آمریکا (ACR) تخمین می‌زند که ۱۵ درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس به آرتریت پسوریاتیک دچار خواهند شد. این نوع آرتریت باعث تورم، درد و التهاب در مفصل درگیر می‌شود. این وضعیت معمولا با آرتریت روماتوئید یا نقرس اشتباه گرفته می‌شود. وجود نواحی قرمز و ملتهب پوست به همراه پلاک‌ها معمولا این نوع آرتریت را از انواع دیگر متمایز می‌کند.

آرتریت پسوریاتیک، یک بیماری مزمن است. علائم آرتریت پسوریاتیک مانند پسوریازیس ممکن است بیایند و بروند و دوره‌های عود و بهبودی به‌طور متناوب تکرار شوند. آرتریت پسوریاتیک می‌تواند مداوم نیز باشد و علائم و نشانه‌های ماندگار و دائمی داشته باشد.

این وضعیت معمولا بر مفاصل انگشتان دست یا پا تأثیر می‌گذارد. همچنین ممکن است کمر، مچ دست، زانوها یا مچ پا را تحت تأثیر قرار بدهد.

اکثر افرادی که به آرتریت پسوریاتیک دچار می‌شوند، پسوریازیس دارند. با این حال ممکن است این بیماری مفصلی بدون داشتن پسوریازیس نیز ایجاد شود. اکثر افرادی که آرتریت آنها بدون داشتن پسوریازیس تشخیص داده می‌شود، یک عضو از خانواده‌شان به این وضعیت پوستی مبتلاست.

درمان‌های آرتریت پسوریاتیک می‌توانند با موفقیت علائم را کاهش بدهند، درد را ازبین ببرند و تحرک مفصل را بهبود ببخشند. همانند پسوریازیس، کاهش وزن، داشتن یک رژیم غذایی سالم و اجتناب از عوامل محرک ممکن است به کاهش عودهای آرتریت پسوریاتیک نیز کمک کند. تشخیص به‌موقع و برنامه‌ی درمانی مناسب می‌تواند احتمال عوارض شدید ازجمله آسیب مفصلی را کاهش بدهد.

آمار پسوری

 

سرطان دهان (به انگلیسی: Oral cancer) سرطانی است که در محوطه دهان (زبان، کف دهان، کام سخت و لثه) تشکیل می‌گردد.

سرطان دهان و زبان به صورت رشد غیر قابل کنترل سلول‌هایی تعریف می‌شود. این نوع سرطان نادر ولی در عین حال خطرناک است. سرطان دهان ممکن است است لب‌ها، کام، زبان، غشاهای درونی لب یا گونه، یا ناحیه لوزه‌ها را درگیر سازد. این سرطان در بزرگسالان بالای ۴۰ سال شایع‌تر است، ولی شیوع آن در بین جوانانی که از تنباکوی جویدنی استفاده می‌کنند در حال افزایش است.

عوامل افزایش‌دهنده خطر آن مصرف تنباکو به هر شکل (از جمله نوع جویدنی)، سابقه خانوادگی سرطان دهان، سابقه قبلی سرطان دهان، سوءمصرف الکل تماس با آفتاب (در مورد سرطان‌های لب تحتانی) است.

separator line

بیشترین مبتلایان به سرطان دهان چه کسانی هستند؟

به گفته این عضو هیات علمی دانشگاه، ۸۰ درصد افرادی که

تشخیص سرطان دهان برای آنان داده شده، افراد سیگاری هستند که این آمار نشان می دهد سیگار ریسک فاکتور مهمی است، البته ترک سیگار در یک فرد(به ویژه جوانان) در لحظه باعث می شود پنج تا ۱۰ سال بعد، ریسک خطر ابتلا به این نوع سرطان کاهش یابد.

استادیار بخش بیماری های دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی شیراز، گفت: امروزه محصولات جدیدی به اسم تنباکوهای غیر تدخینی با مدل های مختلف در بازار وجود دارد که به دلیل نبود آگاهی افراد به ویژه نوجوانان و جوانان از خطرات آن، مصرف بسیار بالایی دارد و نکته قابل توجهی که خانواده ها باید دقت کافی داشته باشند، این است که مصرف این نوع محصولات در خانم ها به ویژه دختران کم سن و سال شیوع بیشتری دارد.

دکتر رضازاده ریسک ابتلا به سرطان دهان را در افراد مبتلا به بیماری کم خونی پلامر وینلسون، ۲۰ برابر بیشتر از افراد دیگر عنوان کرد و گفت: همچنین ریسک ابتلا به این نوع سرطان در افرادی که تحت عمل پیوند سلول های خونی یا سلول های بنیادی قرار گرفته اند، ۱۴ برابر بیشتر از افراد دیگر است.

او یکی از عوامل خطری که در سطح پایین قرار دارد را تحریکات دهان مانند دندان شکسته، دندان پر کرده تیز و دندان مصنوعی برشمرد و ادامه داد: البته این عوامل به تنهایی ایجاد سرطان نمی کند، هر عاملی که باعث زخم در دهان شود و آن زخم بیشتر از یک ماه در دهان باقی بماند، یک علامت خطر است که بیمار باید به پزشک مراجعه کند، همچنین آفت های دهانی، عوامل ایجاد کننده مختلفی دارد، اما مرتبط با سرطان دهان نیستند.

این سرطان با سیگار رابطه مستقیم دارد

آمار دقیقی درباره افزایش شیوع سرطان دهان در کشور وجود ندارد، اما طی تحقیقی که انجام شده بود ساکنان گنبدکاووس و گرگان بیشترین میزان ابتلا را داشتند، زیرا از موادی مانند ناس استفاده می‌کنند که به‌شدت

سرطان‌زاست.

سرطان دهان، بخش‌های مختلف از جمله لب، کف دهان، مخاط دهان، سقف دهان و قاعده زبان را می‌تواند درگیر کند و بر همین اساس به انواع مختلف تقسیم می‌شود، به عنوان مثال سرطان لب بیشتر در افرادی دیده می‌شود که پیپ استفاده می‌کنند.

استفاده از نیکوتین، قلیان و توتون‌هایی که مواد آروماتیک دارند، محرک‌های خطرناکی هستند.

اما نکته امیدوار کننده درباره این نوع از سرطان این است که اگر به موقع و در مراحل اولیه تشخیص داده شود بیمار می‌تواند عمر طبیعی داشته باشد. اما در صورتی که سرطان متاستاز داده باشد (یعنی در بدن پخش شده باشد)، ممکن است دردسرساز شده و بیمار را از درمان ناامید کند.

افراد باید توجه داشته باشند که در صورت وجود ضایعات سفیدرنگ در دهان و وجود پلاک‌های سفید و قرمز (لوکوپلاکی) که در نهایت منجر به آفت دهان می‌شود، به پزشک مراجعه کرده و نسبت به تشخیص به موقع اقدام کنند.

اگر آفت می‌زنید

آفت شایع ترین ضایعه مخاطی دهان است و حتی اگر درمان هم نشود ظرف یک تا دو هفته خود به خود بهبود می‌یابد، اما زخمی که در دهان به وجود آمده و بعد از گذشت سه هفته خوب نمی‌شود یک هشدار است و بیمار حتما باید به متخصص مراجعه کند تا مورد بررسی دقیق‌تر قرار بگیرد.

علایم شایع سرطان دهان

یک برآمدگی رنگ پریده و معمولاً بدون درد با حاشیه سخت که در جای دهان یا زبان ممکن است ظاهر گردد.خصوصیات این ضایعه عبارتند از: این ضایعه بزرگ شده، زخمی می‌شود و به آسانی خونریزی می‌کند.

وجود این ضایعه ممکن است مانع جا افتادن مناسب دندان‌های مصنوعی گردد. این ضایعه ممکن است باعث سفت شدن زبان و اشکال در کنترل آن گردد و از این طریق، تکلم و بلع را دچار اختلال سازد.

تقریباً همیشه منشأ سرطان دهان رشد سلول‌های بدخیم از اپیتلیوم سنگفرشی مطبق پوشاننده دهان یا زبان می‌باشد. این سرطان بیشتر در بزرگسالان و اغلب در زبان و کف دهان دیده می‌شود.

علایم این

بیماری اغلب یک برآمدگی رنگ پریده در دهان (پلاک) یا زخم می‌باشد که امکان بزرگ شدن و خونریزی این برآمدگی وجود دارد.

این بیماری دراثر مصرف تنباکو، جویدن تنباکو، نور خورشید و الکل و… حاصل می‌شود. معمولاً سرطان دهان از طریق دستگاه لنفاوی منتشر می‌شود (متاستاز).

اگر این سرطان خوش‌خیم باشد با عمل جراحی آنرا را برمی‌دارند (مانند برداشتن فک فوقانی، برداشتن فک تحتانی یا زبان) در غیر این صورت بیمار بایستی از داروهای ضد سرطان استفاده نماید.

به گزارش دلگرم به نقل از "مدیکال نیوز تودی":

سرطان دهان به واسطه رشد و تکثیر کنترل نشده سلول ها در برخی مناطق دهان شکل می گیرد. این بیماری می تواند درون گونه ها، زیر قسمت میانی و جلویی زبان، یا روی بافت پوشش دهنده دهان یا لثه رخ دهد.

separator line

سرطان  دهان

نشانه ها و علائم هشدار دهنده سرطان دهان چه چیزهایی هستند؟

علائم سرطان دهان متفاوت هستند، اما هر فردی که موارد زیر را برای بیش از دو هفته تجربه کند باید به منظور بررسی دقیق به پزشک مراجعه کند:

  • دشواری در جویدن یا بلع
  • یک توده یا زخم در دهان، گلو یا لب ها
  • یک وصله سفید یا قرمز در دهان
  • دشواری در حرکت دادن زبان یا آرواره
  • کاهش وزن بی دلیل
  • زخمی که بهبود نمی یابد یا خونریزی دارد
  • تحریک پذیری، درد، یا توده هایی در هر قسمت دهان یا روی لب ها
  • این علائم ممکن است به واسطه شرایط دیگری مانند آلرژی یا یک عفونت نیز شکل بگیرند و در صورت مواجهه با آنها نباید بلافاصله نگران ابتلا به سرطان شد.

separator line

دلایل و عوامل خطرآفرین سرطان دهان چه چیزهایی هستند؟

کارشناسان فکر می کنند که جهش ها در

DNA یک سلول با تحریک رشد غیر عادی و مرگ سلولی علت سرطان دهان می شود.

separator line

 دهان

در شرایطی که عامل تحریک کننده جهش اولیه در بسیاری موارد همچنان نامشخص باقی مانده است، عوامل خاصی می توانند خطر ابتلا به سرطان دهان را افزایش دهند که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:

استفاده از تنباکو و الکل

هر نوع استفاده از تنباکو که شامل ورود مواد سرطان‌ز‌ا به دهان می شود به طور قابل توجهی خطر ابتلا به سرطان دهان را افزایش می دهد. مصرف الکل نیز می تواند این خطر را افزایش دهد.

سن

خطر ابتلا به سرطان دهان با افزایش سن بیشتر می شود و میانگین سن تشخیص این بیماری 62 سال است.

ویروس پاپیلومای انسانی

این یک عفونت قابل انتقال از طریق رابطه جنسی است که پیوندهایی قوی با برخی انواع سرطان دهان دارد.

قرار گرفتن در معرض خورشید

خورشید پرتوهایی را منتشر می کند که می توانند موجب سوختگی لب ها شده و احتمال ابتلا به سرطان های دهان را افزایش دهد.

جنسیت

مردان نسبت به ن دو برابر احتمال بیشتری دارد به سرطان دهان مبتلا شوند. دلیل این شرایط همچنان نامشخص است.

separator line

سرطان  دهان

چگونه از سرطان دهان پیشگیری کنیم؟

همانند بیشتر سرطان های دیگر، همواره امکان پیشگیری از سرطان دهان وجود ندارد.

برخی عوامل خطرآفرین برای سرطان دهان مانند افزایش سن یا مرد بودن اجتناب ناپذیر هستند. با این وجود، از عوامل سبک زندگی که می توانند خطر ابتلا به این بیماری را کاهش دهند می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • پرهیز از تنباکو
  • سرطان دهان
  • ترک الکل
  • دنبال کردن یک رژیم غذایی سالم
  • استفاده از محصولات ضد آفتاب یا مرطوب کننده های لب
  • رعایت بهداشت دهان و دندان
  • مراجعه منظم به دندانپزشک

separator line

چرا تشخیص زودهنگام اهیمت دارد؟

  • تشخیص زودهنگام در بیشتر انواع سرطان عاملی کلیدی محسوب می شود.
  • درمان سرطان دهان به طور معمول شامل استفاده از ترکیبی از روش های درمانی مانند پرتودرمانی و شیمی درمانی می شود که در مراحل اولیه سرطان اثربخشی بهتری دارند.
  • اگر سرطان به مناطق دیگر گسترش یافته باشد، روند درمان بسیار دشوارتر می شود.
  • اگر سرطان به بافت های اطراف گسترش نیافته باشد، نرخ بقای 5 سال پس از درمان برای سرطان دهان از 75 تا 93 درصد است. این ارقام در صورت گسترش سرطان به بافت های اطراف کاهش می یابند.
  • منبع :

    دلگرم

 

 


مجله اینترنتی رز

7 تمرین ضد چین و چروک صورت

 


این یک واقعیت است که تمرینات لیفتینگ صورت بهتر از جراحی است .جراحی ، پر هزینه و دردناک است و نتیجه خوبی در آینده ندارد.در حالیکه میتوانید چهره خود را با تمرینات لیفت تقویت کنید.

خیلی خوشحالم که بعضی از تمرینات ساده اما بسیار موثر را با شما به اشتراک می گذارم . 

 

حالت تعجب برای صاف کردن پیشانی 

چین و چروک صورت

صاف کردن پیشانی

 

کف دستتان را روی پیشانی خود قرار دهید و به طرفین بکشید به طوری که انگشتان بالای ابرو قرار بگیرد سپس با انگشتان به پیشانی فشار بیاورید و به سمت بالا بکشید و رها کنید . این تمرین را بیست بار تکرار کنید.درآخرین تکرار از حداکثر نیروی خود استفاده کنید و با گذشت زمان تعداد تکرارها را بیشتر کنید.

 

لبخند برای مبارزه با خطوط لبخند 

چین و چروک صورت

مبارزه با خطوط لبخند 

 

انگشتان خود را به کناره های لبها قراردهید به سمت بالا بکشید به طوری که کشش را احساس کنید سپس رها کنید این تمرین را  ده بار تکرار کنید.

  

حالت سوت برای جوانسازی و پر کردن لبها

چین و چروک صورت

جوانسازی و پر کردن لبها

 

با لبها حالت سوت زدن بگیرید سپس لبهایتان را تا جایی که امکان دارد جمع کنید و 5تا 10 دقیقه به همین حالت نگه دارید و بعد به حالت اول باز گردانید و نفس بکشید این تمرین را حداقل 5 بار انجام دهید

  

کشیدن گوشه های دهان خود 

چین و چروک صورت

کشیدن گوشه های دهان خود

 

انگشتان خود را در گوشه دهانتان قرار دهید

به آرامی با انگشت پوست گوشه دهانتان را بکشید

انگشتان خود را بیشتر در گوشه لبها نگه دارید

 

ماساژ دادن بینی به سمت گوشها برای از بین بردن چین وچروک های اطراف چشم

چین و چروک صورت

از بین بردن چین وچروک های اطراف چشم

 

انگشتان خود را کنار بینی قرار دهید

به آرامی با حرکات دایره وار از کنار بینی به سمت گوش ها ماساژ دهید

 

با انجام این عمل تراکم کناره های بینی را کمتر کنید

چین و چروک صورت

کمتر شدن تراکم کناره های بینی

 

لب های خود را بسته  نگه دارید و انگشتان اشاره  کناره  پره های بینی قرار دهید

 

بدون حرکت دادن انگشتان لب های خود را جمع کرده وبه دندان ها  فشار بیاورید 

چند لحظه به همین صورت نگه دارید سپس رها کنید

  

گونه های خود را پف کنید تا جوان بماند

چین و چروک صورت

گونه های خود را پف کنید تا جوان بماند

 

از بینی خود یک نفس عمیق بکشید و تا 3-4 ثانیه نگه دارید

گونه های خود را پف کنید و هوارا با فشار به بیرون بفرستید.

 

نکته: برای خلاص شدن از چین وچروک از ویتامین E استفاده کنید 

چین و چروک صورت

استفاده از ویتامین E برای خلاص شدن از چین وچروک

 

ویتامین E به جوانتر شدن پوست کمک  میکند

چین و چروک را از بین می برد

زخمهارا  ترمیم می کند

مانع از سرطان پوست می شود

پوست را مرطوب می کند

از پوست در برابر نور خورشید محافظت می کند

از ویتامین E پس از یوگا استفاده کنید وتاثیر آن را ببینید 

 

 

منبع وبسایت :

بیتوته


مجله اینترنتی رز

پوست، بزرگ‌ترین ارگان بدن است که سراسر آن را می‌پوشاند و یک سد محافظتی بین جهان اطراف و اندام‌های درونی ایجاد می‌کند. اما بیماری‌ها و اختلالات بسیاری وجود دارند که می‌توانند پوست را تحت تأثیر قرار بدهند؛ برخی از آنها موقتی و گذرا هستند و بقیه طولانی‌مدت و مزمن. در این مطلب قصد داریم شما را با یک بیماری شایع و مزمن پوستی آشنا کنیم که حتی ممکن است تمام پوست بدن را نیز درگیر کند: پسوریازیس. این بیماری برخلاف نام بامزه‌ای که دارد، اصلا شوخی‌بردار نیست و می‌تواند به‌شدت آزاردهنده باشد. همراه ما باشید تا با این بیماری بیشتر آشنا شوید.

 


پسوریازیس، یکی از بیماری های خودایمنی مزمن است که باعث تجمع سریع سلول‌های پوست می‌شود. این تجمع سلول‌ها روی هم به پوسته‌پوسته شدن پوست منجر می‌گردد.
پسوریازیس چیست؟

اطراف فلس‌ها (پوسته‌ها) معمولا دچار قرمزی و التهاب می‌شود. پوسته‌های پسوریازیس معمولی، نقره‌ای مایل به سفید هستند و در پینه‌های ضخیم و قرمز ایجاد می‌شوند. گاهی‌اوقات این پینه‌ها ترک می‌خورند و خونریزی می‌کنند.

پسوریازیس نتیجه‌ی افزایش سرعت روند تولید پوست است. به‌طور معمول، سلول‌های پوست در عمق پوست رشد می‌کنند و به‌آرامی به سطح آن می‌آیند و درنهایت می‌ریزند. چرخه‌ی عمر معمول برای یک سلول پوست حدود یک ماه است.

اما در افراد مبتلا به پسوریازیس، این فرایند تولید ممکن است فقط در عرض چند روز رخ بدهد. به همین دلیل سلول‌های پوست، فرصت کافی برای ریزش پیدا نمی‌کنند. این تولید بیش‌ازحد سریع به تجمع سلول‌های پوست منجر می‌شود.

فلس‌ها معمولا روی مفاصلی مانند آرنج‌ها و زانوها ایجاد می‌شوند اما ممکن است روی هر جایی از بدن تشکیل شوند، ازجمله:

  • دست‌ها؛
  • پاها؛
  • گردن؛
  • پوست سر؛
  • صورت.

برخی از انواع پسوریازیس که کمتر شایع هستند، ناخن‌ها، دهان و ناحیه‌ی اطراف اندام‌های تناسلی را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

با توجه به آکادمی پوست آمریکا (AAD) حدود ۷٫۵ میلیون آمریکایی پسوریازیس دارند. این وضعیت معمولا با چندین بیماری دیگر مرتبط است، ازجمله:

انواع پسوریازیس

۵ نوع پسوریازیس وجود دارد:

۱. پسوریازیس پلاکی

پسوریازیس پلاکی، رایج‌ترین نوع پسوریازیس است. AAD تخمین می‌زند که حدود ۸۰ درصد از مبتلایان به پسوریازیس، پسوریازیس پلاکی دارند. این وضعیت باعث پینه‌های قرمز و ملتهبی می‌شود که مناطقی از پوست را می‌پوشانند. این پینه‌ها اغلب با فلس‌های نقره‌ای مایل به سفید یا پلاک‌ها پوشانده می‌شوند. این پلاک‌ها معمولا روی آرنج‌ها، زانوها و پوست سر به‌وجود می‌آیند.

۲. پسوریازیس خال‌دار (قطره‌ای)

پسوریازیس خال‌دار - پسوریازیس

این نوع پسوریازیس در دوران کودکی شایع است و باعث ایجاد لکه‌های صورتی کوچک می‌شود. این لکه‌ها در اکثر اوقات روی قفسه‌ی سینه، زانوها و پاها ظاهر می‌شوند. این نقاط به‌ندرت مانند پسوریازیس پلاکی، ضخیم یا برجسته هستند.

۳. پسوریازیس پوسچولار (چرک‌دار یا تاولی)

پسوریازیس پوسچولار در بزرگسالان شایع‌تر است و باعث تاول‌های سفید و پر از چرک و مناطق وسیعی از پوست قرمز و ملتهب می‌شود. این نوع پسوریازیس معمولا به نواحی کوچک‌تر بدن مانند دست‌ها یا پاها محدود می‌شود اما می‌تواند گسترده نیز باشد.

۴. پسوریازیس مع

پسوریازیس مع باعث ایجاد نواحی روشنی از پوست قرمز، براق و ملتهب می‌شود. پینه‌های پسوریازیس مع در زیر سینه‌ها یا زیر بغل، در کشاله‌ی ران یا اطراف چین‌های پوست در ناحیه‌ی تناسلی ایجاد می‌شوند.

۵. پسوریازیس اریترودرمیک

پسوریازیس اریترودرمیک، یک نوع شدید و بسیار نادر از پسوریازیس است. این شکل از پسوریازیس اغلب، قسمت‌های بزرگی از بدن را به‌طور همزمان می‌پوشاند. پوست تقریبا آفتاب‌سوخته به‌نظر می‌رسد. پینه‌هایی که ایجاد می‌شوند، اغلب به شکل ورقه‌ها یا تکه‌های بزرگ می‌ریزند. ممکن است فرد مبتلا به این نوع پسوریازیس دچار تب شده یا به‌شدت بیمار شود. این نوع پسوریازیس می‌تواند خطرناک باشد بنابراین فرد باید فورا به پزشک مراجعه کند.

علائم پسوریازیس

علائم پسوریازیس از فردی به فرد دیگر و بسته به نوع پسوریازیس متفاوت‌اند. نواحی درگیر پسوریازیس می‌توانند به کوچکی چند فلس روی پوست سر یا آرنج باشند یا قسمت وسیعی از بدن را بپوشانند.

شایع‌ترین علائم پسوریازیس پلاکی عبارتند از:

  • پینه‌های ملتهب، برجسته و قرمز روی پوست؛
  • فلس‌ها یا پلاک‌های نقره‌ای مایل به سفید روی پینه‌های قرمز؛
  • پوست قرمز که ممکن است ترک بخورد و خونریزی کند؛
  • درد در اطراف پینه‌ها؛
  • احساس سوزش و خارش در اطراف پینه‌ها؛
  • ناخن‌های سوراخ سوراخ و ضخیم؛
  • مفاصل متورم و دردناک.

همه‌ی افراد، تمام این علائم را تجربه نخواهند کرد. درصورتی‌که فرد به یک نوع کمتر رایج از پسوریازیس مبتلا باشد، علائم کاملا متفاوتی خواهد داشت. اکثر افراد مبتلا به پسوریازیس، علائم آن را به‌صورت دوره‌ای تجربه می‌کنند. این وضعیت ممکن است به‌مدت چند روز یا چند هفته باعث علائم شدید شود و سپس علائم ازبین بروند و تقریبا نامحسوس شوند. سپس چند هفته بعد یا در صورت قرارگیری در معرض یک محرک متداول پسوریازیس، این وضعیت ممکن است دوباره عود کند. گاهی اوقات علائم پسوریازیس به‌طور کامل ناپدید می‌شوند.

هنگامی که هیچ نشانه‌ی فعالی از این بیماری ندارید، ممکن است در دوره‌ی بهبودی باشید. این بدان معنا نیست که پسوریازیس باز نخواهد گشت بلکه به این معناست که شما در حال حاضر بدون علامت هستید.

آیا پسوریازیس مُسری است؟

پسوریازیس مسری نیست. شما نمی‌توانید این مشکل پوستی را از فردی به فرد دیگر انتقال بدهید. لمس کردن یک ضایعه‌ی پسوریاتیک روی بدن فرد دیگر باعث نمی‌شود که به این بیماری مبتلا شوید.

لازم است آموزش‌های بیشتری در مورد بیماری پسوریازیس به افراد داده شود، چون بسیاری از مردم فکر می‌کنند که این وضعیت مسری است.

علت ابتلا به پسوریازیس چیست؟

پزشکان مطمئن نیستند که چه چیزی باعث پسوریازیس می‌شود. با این حال به لطف دهه‌ها تحقیق، آنها پسوریازیس را به دو عامل کلیدی نسبت می‌دهند: ژنتیک و سیستم ایمنی.

۱. سیستم ایمنی

پسوریازیس یک بیماری خودایمنی است. بیماری‌های خودایمنی، نتیجه‌ی حمله کردن بدن به خودش هستند. در مورد پسوریازیس، سلول‌های سفید خون معروف به سلول‌های T اشتباها به سلول‌های پوست حمله می‌کنند.

در یک بدن معمولی، سلول‌های سفید خون برای حمله و نابودی باکتری‌های‌ مهاجم و مبارزه با عفونت‌ها صف‌آرایی می‌کنند. این حمله‌ی اشتباه باعث می‌شود که فرایند تولید سلول پوست، به‌شدت سرعت بگیرد. افزایش سرعت تولید سلول‌های پوست باعث می‌شود که سلول‌های جدید پوست به‌سرعت ایجاد شوند. آنها در سطح پوست فشرده شده و روی هم جمع می‌شوند.

این امر به تشکیل پلاک‌هایی منجر می‌شود که اغلب با پسوریازیس مرتبط هستند. حمله به سلول‌های پوست به ایجاد نواحی قرمز و ملتهب روی پوست نیز منجر می‌شود.

۲. ژنتیک

ژنتیک - پسوریازیس

بعضی از افراد، ژن‌هایی را به ارث می‌برند که آنها را مستعد ابتلا به پسوریازیس می‌سازد. اگر یکی از اعضای نزدیک خانواده‌تان پسوریازیس داشته باشد، احتمال ابتلای شما به این وضعیت بیشتر خواهد بود. با این حال درصد افرادی که پسوریازیس و یک زمینه‌ی ژنتیکی دارند، کم است. با توجه به بنیاد ملی پسوریازیس تقریبا ۲ تا ۳ درصد از افراد دارای ژن خانوادگی به این بیماری دچار می‌شوند.

تشخیص پسوریازیس

دو آزمایش یا معاینه ممکن است برای تشخیص پسوریازیس ضروری باشد.

۱. معاینه‌ی فیزیکی

اکثر پزشکان قادرند با یک معاینه‌ی فیزیکی ساده، این بیماری را تشخیص بدهند. علائم پسوریازیس معمولا واضح (آشکار) بوده و تشخیص آنها از سایر بیماری‌هایی که ممکن است باعث علائم مشابه شوند، آسان است.

در طول معاینه‌ی فیزیکی حتما تمام نواحی درگیر را به پزشک‌تان نشان بدهید. به‌علاوه اگر یکی از اعضای خانواده‌تان پسوریازیس دارد، پزشک‌تان را در جریان قرار بدهید.

۲. بیوپسی (نمونه‌برداری)

اگر علائم نامشخص باشند یا اگر پزشک‌تان بخواهد تشخیص مشکوکش را تأیید کند، ممکن است از پوست نمونه‌برداری کند. این کار به بیوپسی معروف است.

این نمونه‌ی کوچک به آزمایشگاه فرستاده خواهد شد و در زیر میکروسکوپ، تحت بررسی قرار می‌گیرد. این آزمایش می‌تواند نوع پسوریازیس شما را تشخیص بدهد. همچنین قادر است سایر اختلالات یا عفونت‌های احتمالی را رد کند.

اکثر نمونه‌برداری‌ها در مطب پزشک و در همان روز ویزیت (ملاقات) انجام می‌شوند. پزشک‌تان احتمالا یک داروی بی‌حس‌کننده‌ی موضعی به شما تزریق خواهد کرد تا از میزان درد و ناراحتی بیوپسی بکاهد. سپس نمونه را برای آنالیز به آزمایشگاه می‌فرستد. هنگامی که نتایج آزمایش برای پزشک ارسال شد، او ترتیب یک قرار ملاقات را با شما خواهد داد تا در مورد یافته‌های آزمایش و گزینه‌های درمان با شما صحبت کند.

محرک‌های پسوریازیس

محرک‌های بیرونی ممکن است یک حمله‌ی جدید پسوریازیس را آغاز کنند. این محرک‌ها برای همه یکسان نیستند. همچنین ممکن است به‌مرور زمان برای هر فرد تغییر کنند.

متداول‌ترین محرک‌ها برای پسوریازیس عبارتند از:

۱. استرس

استرس شدید می‌تواند باعث عود پسوریازیس شود. اگر یاد بگیرید که از استرس‌تان بکاهید و آن را مدیریت کنید، می‌توانید میزان عودها را کاهش بدهید یا احتمالا از آنها جلوگیری کنید.

۲. الکل

مصرف الکل زیاد می‌تواند باعث عود پسوریازیس شود. اگر بیش‌ازحد الکل مصرف کنید، ممکن است عودهای پسوریازیس به دفعات بیشتری اتفاق بیفتند. قطع مصرف الکل علاوه بر پوست برای سلامت کلی‌تان نیز مفید است. اگر در این زمینه به کمک نیاز داشتید، پزشک‌تان می‌تواند برنامه‌ای برای ترک الکل در اختیارتان قرار بدهد.

۳. صدمه

یک حادثه، بریدگی یا خراشیدگی ممکن است باعث عود پسوریازیس شود. آمپول‌ها، واکسن‌ها و آفتاب‌سوختگی‌ها نیز می‌توانند به عود مجدد پسوریازیس منجر شوند.

۴. داروها

برخی از داروها به‌عنوان محرک‌های پسوریازیس درنظر گرفته می‌شوند. این داروها عبارتند از:

۵. عفونت

عفونت - پسوریازیس

پسوریازیس حداقل تا حدودی توسط حمله‌ی اشتباه سیستم ایمنی به سلول‌های سالم پوست ایجاد می‌شود. اگر بیمار یا در حال مبارزه با یک عفونت باشید، سیستم ایمنی شما برای مبارزه با عفونت، بیش‌ازحد فعال خواهد شد. این امر ممکن است باعث عود مجدد پسوریازیس شود. گلودرد می، یکی از محرک‌های متداول پسوریازیس است.

انواع روش‌های درمان پسوریازیس

پسوریازیس هیچ درمانی ندارد. هدف از درمان، کاهش التهاب و فلس‌ها، کُند کردن روند رشد سلول‌های پوست و برطرف کردن پلاک‌هاست. درمان‌های پسوریازیس به ۳ دسته تقسیم می‌شوند:

۱. درمان‌های موضعی

کرم‌ها و پمادهایی که به‌طور مستقیم روی پوست مالیده می‌شوند، می‌توانند در کاهش پسوریازیس خفیف تا متوسط مؤثر باشند.

درمان‌های موضعی پسوریازیس عبارتند از:

  • کورتیکواستروئیدهای موضعی؛
  • رتینوئیدهای موضعی؛
  • آنترالین؛
  • آنالوگ‌های ویتامین D؛
  • اسید سالیسیلیک؛
  • مرطوب‌کننده.

۲. داروهای سیستمیک

افراد مبتلا به پسوریازیس متوسط تا شدید و آنهایی که به‌خوبی به سایر انواع درمان‌ها پاسخ نداده‌اند، ممکن است به مصرف داروهای خوراکی یا تزریقی نیاز پیدا کنند. بسیاری از این داروها دارای عوارض جانبی شدید هستند و پزشکان معمولا آنها را برای دوره‌های زمانی کوتاه تجویز می‌کنند.

این داروها عبارتند از:

  • متوتروکسات؛
  • سیکلوسپورین (سندیمون)؛
  • داروهای بیولوژیک؛
  • رتینوئیدها.

۳. نور درمانی

در این روش درمانی از نور طبیعی یا فرابنفش (UV) استفاده می‌شود. نور خورشید، گلبول‌های سفید بیش‌ازحد فعال را که به سلول‌های سالم پوست حمله می‌کنند و باعث رشد سلولی سریع می‌شوند، ازبین می‌برد. پرتوهای UVA و UVB هردو می‌توانند در کاهش علائم پسوریازیس خفیف تا متوسط، مفید باشند.

اکثر افراد مبتلا به پسوریازیس متوسط تا شدید از ترکیبی از درمان‌ها سود خواهند برد. این نوع مداوا از بیش از یک نوع درمان برای کاهش علائم استفاده می‌کند. برخی از افراد ممکن است در تمام عمرشان از درمان یکسانی استفاده کنند اما در افرادی که پوست‌شان دیگر به درمان فعلی پاسخ نمی‌دهد، لازم است گاهی اوقات درمان‌ها تغییر داده شوند.

داروهای پسوریازیس

اگر شما پسوریازیس متوسط تا شدید دارید یا اگر بیماری‌تان دیگر به سایر درمان‌ها پاسخ نمی‌دهد، پزشک‌تان ممکن است یک داروی تزریقی یا خوراکی را تجویز کند.

متداول‌ترین داروهای تزریقی و خوراکی که برای درمان پسوریازیس به‌کار می‌روند، عبارتند از:

۱. داروهای بیولوژیک

این دسته از داروها، سیستم ایمنی شما را تغییر می‌دهند و از تعاملات بین سیستم ایمنی و مسیرهای التهابی جلوگیری می‌کنند. این داروها به شکل آمپول یا تزریق‌های داخل وریدی تجویز می‌شوند.

۲. رتینوئیدها

رتینوئیدها، تولید سلول‌های پوست را کاهش می‌دهند. در صورت قطع مصرف آنها، علائم پسوریازیس به احتمال زیاد باز خواهند گشت. عوارض جانبی آنها عبارتند از ریزش مو و التهاب لب. خانم‌های باردار یا نی که ممکن است در عرض ۳ سال آینده حامله شوند، نباید از رتینوئیدها استفاده کنند چون این داروها می‌توانند باعث نقص‌های مادرزادی در نوزاد شوند.

۳. سیکلوسپورین

سیکلوسپورین (سندیمون) از پاسخ سیستم ایمنی جلوگیری می‌کند. این امر می‌تواند علائم پسوریازیس را کاهش بدهد. همچنین به این معناست که شما یک سیستم ایمنی ضعیف دارید و بنابراین ممکن است راحت‌تر بیمار شوید. عوارض جانبی آن عبارتند از مشکلات کلیوی و فشار خون بالا.

۴. متوترکسات

متوترکسات مانند سیکلوسپورین، سیستم ایمنی را سرکوب می‌کند. این دارو در دُزهای پایین، عوارض جانبی کمتری ایجاد می‌کند اما می‌تواند در درازمدت، عوارض جانبی جدی داشته باشد. عوارض جانبی جدی آن عبارتند از آسیب کبدی و کاهش تولید گلبول‌های سفید و قرمز خون.

توصیه‌های رژیمی برای افراد مبتلا به پسوریازیس

غذا نمی‌تواند پسوریازیس را بهبود بدهد یا حتی درمان کند اما خوردن غذاهای مناسب ممکن است علائم شما را کاهش بدهد. این ۵ تغییر سبک زندگی می‌توانند به سبک کردن علائم پسوریازیس و کاهش عودهای ناگهانی آن کمک کنند:

۱. وزن کم کنید

کاهش وزن - پسوریازیس

اگر اضافه‌وزن دارید، کم‌کردن وزن‌تان ممکن است شدت این بیماری را کاهش بدهد. ازدست دادن وزن ممکن است درمان‌ها را نیز مؤثرتر سازد. هنوز کاملا مشخص نیست که وزن چه تأثیری روی پسوریازیس دارد بنابراین حتی اگر علائم شما بدون تغییر باقی بمانند، ازدست دادن وزن همچنان برای سلامت کلی شما مفید است.

۲. یک رژیم غذایی سالم برای قلب داشته باشید

مصرف چربی‌های اشباع‌شده را کاهش بدهید. این چربی‌ها در محصولات حیوانی مانند گوشت‌ها و لبنیات وجود دارند. مصرف پروتئین‌های خالص مانند سالمون، ساردین و میگو را که حاوی اسیدهای چرب امگا ۳ هستند، افزایش بدهید. منابع گیاهی امگا ۳ عبارتند از گردو، تخم کتان و لوبیای سویا.

۳. از غذاهای محرک اجتناب کنید

پسوریازیس باعث التهاب می‌شود. برخی از مواد غذایی نیز در بدن التهاب ایجاد می‌کنند. اجتناب از آن مواد غذایی ممکن است علائم را بهبود ببخشد. این مواد غذایی عبارتند از:

  • گوشت قرمز؛
  • قند تصفیه‌شده؛
  • غذاهای فراوری‌شده؛
  • محصولات لبنی.

۴. الکل مصرف نکنید

مصرف الکل می‌تواند احتمال عود پسوریازیس را افزایش بدهد. بنابراین بهتر است آن را به‌طور کامل کنار بگذارید. اگر مشکل مصرف الکل دارید، از پزشک‌تان بخواهید یک برنامه برای ترک الکل در اختیارتان قرار بدهد.

۵. از مکمل‌های ویتامین استفاده کنید

برخی از پزشکان یک رژیم غذایی غنی از ویتامین را به قرص‌های ویتامین ترجیح می‌دهند. با این حال حتی افرادی با سالم‌ترین رژیم غذایی نیز ممکن است موفق به دریافت مواد مغذی کافی نشوند. از پزشک‌تان بپرسید که آیا به مصرف مکمل ویتامین نیاز دارید یا نه.

زندگی کردن با پسوریازیس

زندگی با پسوریازیس می‌تواند دشوار باشد اما شما می‌توانید با یک رویکرد مناسب، دفعات بازگشت این بیماری را کاهش بدهید و یک زندگی سالم و رضایت‌بخش داشته باشید. این سه بخش (حوزه) به شما کمک خواهند کرد که در درازمدت و کوتاه‌مدت با پسوریازیس مقابله کنید:

۱. رژیم غذایی

کاهش وزن و داشتن یک رژیم غذایی سالم می‌تواند به کاهش علائم پسوریازیس بسیار کمک کند. این شامل داشتن یک رژیم غذایی غنی از اسیدهای چرب امگا ۳، غلات کامل و گیاهان است. شما همچنین باید مصرف غذاهایی را که ممکن است میزان التهاب را افزایش بدهند، محدود کنید. این مواد غذایی عبارتند از قندهای تصفیه‌شده، محصولات لبنی و غذاهای فراوری‌شده.

۲. استرس

استرس، یک محرک اثبات‌شده (محرز) برای پسوریازیس است. یادگیری کنترل و مقابله با استرس ممکن است به کاهش عودهای پسوریازیس و سبک کردن علائم آن کمک کند. برای کاهش استرس‌تان، موارد زیر را امتحان کنید:

۳. سلامت احساسی

صحبت کردن با مشاور - پسوریازیس

افراد مبتلا به پسوریازیس به احتمال بیشتری دچار افسردگی و مسائل مربوط به عزت‌نفس می‌شوند. ممکن استاعتمادبه‌نفس شما با ظاهرشدن لکه‌های جدید کاهش یابد. صحبت کردن با اعضای خانواده در مورد تأثیری که پسوریازیس روی شما می‌گذارد، می‌تواند کار دشواری باشد. چرخه‌ی دائمی این بیماری نیز می‌تواند ناامیدکننده باشد.

تمام این مشکلات احساسی، طبیعی هستند. مسئله‌ی مهم این است که شما منبعی برای مدیریت آنها پیدا کنید. این می‌تواند شامل صحبت کردن با کارشناس سلامت روان یا پیوستن به یک گروه از افراد مبتلا به پسوریازیس باشد.

پسوریازیس و آرتریت

کالج روماتولوژی آمریکا (ACR) تخمین می‌زند که ۱۵ درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس به آرتریت پسوریاتیک دچار خواهند شد. این نوع آرتریت باعث تورم، درد و التهاب در مفصل درگیر می‌شود. این وضعیت معمولا با آرتریت روماتوئید یا نقرس اشتباه گرفته می‌شود. وجود نواحی قرمز و ملتهب پوست به همراه پلاک‌ها معمولا این نوع آرتریت را از انواع دیگر متمایز می‌کند.

آرتریت پسوریاتیک، یک بیماری مزمن است. علائم آرتریت پسوریاتیک مانند پسوریازیس ممکن است بیایند و بروند و دوره‌های عود و بهبودی به‌طور متناوب تکرار شوند. آرتریت پسوریاتیک می‌تواند مداوم نیز باشد و علائم و نشانه‌های ماندگار و دائمی داشته باشد.

این وضعیت معمولا بر مفاصل انگشتان دست یا پا تأثیر می‌گذارد. همچنین ممکن است کمر، مچ دست، زانوها یا مچ پا را تحت تأثیر قرار بدهد.

اکثر افرادی که به آرتریت پسوریاتیک دچار می‌شوند، پسوریازیس دارند. با این حال ممکن است این بیماری مفصلی بدون داشتن پسوریازیس نیز ایجاد شود. اکثر افرادی که آرتریت آنها بدون داشتن پسوریازیس تشخیص داده می‌شود، یک عضو از خانواده‌شان به این وضعیت پوستی مبتلاست.

درمان‌های آرتریت پسوریاتیک می‌توانند با موفقیت علائم را کاهش بدهند، درد را ازبین ببرند و تحرک مفصل را بهبود ببخشند. همانند پسوریازیس، کاهش وزن، داشتن یک رژیم غذایی سالم و اجتناب از عوامل محرک ممکن است به کاهش عودهای آرتریت پسوریاتیک نیز کمک کند. تشخیص به‌موقع و برنامه‌ی درمانی مناسب می‌تواند احتمال عوارض شدید ازجمله آسیب مفصلی را کاهش بدهد.

آمار پسوری

 

سرطان دهان (به انگلیسی: Oral cancer) سرطانی است که در محوطه دهان (زبان، کف دهان، کام سخت و لثه) تشکیل می‌گردد.

سرطان دهان و زبان به صورت رشد غیر قابل کنترل سلول‌هایی تعریف می‌شود. این نوع سرطان نادر ولی در عین حال خطرناک است. سرطان دهان ممکن است است لب‌ها، کام، زبان، غشاهای درونی لب یا گونه، یا ناحیه لوزه‌ها را درگیر سازد. این سرطان در بزرگسالان بالای ۴۰ سال شایع‌تر است، ولی شیوع آن در بین جوانانی که از تنباکوی جویدنی استفاده می‌کنند در حال افزایش است.

عوامل افزایش‌دهنده خطر آن مصرف تنباکو به هر شکل (از جمله نوع جویدنی)، سابقه خانوادگی سرطان دهان، سابقه قبلی سرطان دهان، سوءمصرف الکل تماس با آفتاب (در مورد سرطان‌های لب تحتانی) است.

separator line

بیشترین مبتلایان به سرطان دهان چه کسانی هستند؟

به گفته این عضو هیات علمی دانشگاه، ۸۰ درصد افرادی که

تشخیص سرطان دهان برای آنان داده شده، افراد سیگاری هستند که این آمار نشان می دهد سیگار ریسک فاکتور مهمی است، البته ترک سیگار در یک فرد(به ویژه جوانان) در لحظه باعث می شود پنج تا ۱۰ سال بعد، ریسک خطر ابتلا به این نوع سرطان کاهش یابد.

استادیار بخش بیماری های دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی شیراز، گفت: امروزه محصولات جدیدی به اسم تنباکوهای غیر تدخینی با مدل های مختلف در بازار وجود دارد که به دلیل نبود آگاهی افراد به ویژه نوجوانان و جوانان از خطرات آن، مصرف بسیار بالایی دارد و نکته قابل توجهی که خانواده ها باید دقت کافی داشته باشند، این است که مصرف این نوع محصولات در خانم ها به ویژه دختران کم سن و سال شیوع بیشتری دارد.

دکتر رضازاده ریسک ابتلا به سرطان دهان را در افراد مبتلا به بیماری کم خونی پلامر وینلسون، ۲۰ برابر بیشتر از افراد دیگر عنوان کرد و گفت: همچنین ریسک ابتلا به این نوع سرطان در افرادی که تحت عمل پیوند سلول های خونی یا سلول های بنیادی قرار گرفته اند، ۱۴ برابر بیشتر از افراد دیگر است.

او یکی از عوامل خطری که در سطح پایین قرار دارد را تحریکات دهان مانند دندان شکسته، دندان پر کرده تیز و دندان مصنوعی برشمرد و ادامه داد: البته این عوامل به تنهایی ایجاد سرطان نمی کند، هر عاملی که باعث زخم در دهان شود و آن زخم بیشتر از یک ماه در دهان باقی بماند، یک علامت خطر است که بیمار باید به پزشک مراجعه کند، همچنین آفت های دهانی، عوامل ایجاد کننده مختلفی دارد، اما مرتبط با سرطان دهان نیستند.

این سرطان با سیگار رابطه مستقیم دارد

آمار دقیقی درباره افزایش شیوع سرطان دهان در کشور وجود ندارد، اما طی تحقیقی که انجام شده بود ساکنان گنبدکاووس و گرگان بیشترین میزان ابتلا را داشتند، زیرا از موادی مانند ناس استفاده می‌کنند که به‌شدت

سرطان‌زاست.

سرطان دهان، بخش‌های مختلف از جمله لب، کف دهان، مخاط دهان، سقف دهان و قاعده زبان را می‌تواند درگیر کند و بر همین اساس به انواع مختلف تقسیم می‌شود، به عنوان مثال سرطان لب بیشتر در افرادی دیده می‌شود که پیپ استفاده می‌کنند.

استفاده از نیکوتین، قلیان و توتون‌هایی که مواد آروماتیک دارند، محرک‌های خطرناکی هستند.

اما نکته امیدوار کننده درباره این نوع از سرطان این است که اگر به موقع و در مراحل اولیه تشخیص داده شود بیمار می‌تواند عمر طبیعی داشته باشد. اما در صورتی که سرطان متاستاز داده باشد (یعنی در بدن پخش شده باشد)، ممکن است دردسرساز شده و بیمار را از درمان ناامید کند.

افراد باید توجه داشته باشند که در صورت وجود ضایعات سفیدرنگ در دهان و وجود پلاک‌های سفید و قرمز (لوکوپلاکی) که در نهایت منجر به آفت دهان می‌شود، به پزشک مراجعه کرده و نسبت به تشخیص به موقع اقدام کنند.

اگر آفت می‌زنید

آفت شایع ترین ضایعه مخاطی دهان است و حتی اگر درمان هم نشود ظرف یک تا دو هفته خود به خود بهبود می‌یابد، اما زخمی که در دهان به وجود آمده و بعد از گذشت سه هفته خوب نمی‌شود یک هشدار است و بیمار حتما باید به متخصص مراجعه کند تا مورد بررسی دقیق‌تر قرار بگیرد.

علایم شایع سرطان دهان

یک برآمدگی رنگ پریده و معمولاً بدون درد با حاشیه سخت که در جای دهان یا زبان ممکن است ظاهر گردد.خصوصیات این ضایعه عبارتند از: این ضایعه بزرگ شده، زخمی می‌شود و به آسانی خونریزی می‌کند.

وجود این ضایعه ممکن است مانع جا افتادن مناسب دندان‌های مصنوعی گردد. این ضایعه ممکن است باعث سفت شدن زبان و اشکال در کنترل آن گردد و از این طریق، تکلم و بلع را دچار اختلال سازد.

تقریباً همیشه منشأ سرطان دهان رشد سلول‌های بدخیم از اپیتلیوم سنگفرشی مطبق پوشاننده دهان یا زبان می‌باشد. این سرطان بیشتر در بزرگسالان و اغلب در زبان و کف دهان دیده می‌شود.

علایم این

بیماری اغلب یک برآمدگی رنگ پریده در دهان (پلاک) یا زخم می‌باشد که امکان بزرگ شدن و خونریزی این برآمدگی وجود دارد.

این بیماری دراثر مصرف تنباکو، جویدن تنباکو، نور خورشید و الکل و… حاصل می‌شود. معمولاً سرطان دهان از طریق دستگاه لنفاوی منتشر می‌شود (متاستاز).

اگر این سرطان خوش‌خیم باشد با عمل جراحی آنرا را برمی‌دارند (مانند برداشتن فک فوقانی، برداشتن فک تحتانی یا زبان) در غیر این صورت بیمار بایستی از داروهای ضد سرطان استفاده نماید.

به گزارش دلگرم به نقل از "مدیکال نیوز تودی":

سرطان دهان به واسطه رشد و تکثیر کنترل نشده سلول ها در برخی مناطق دهان شکل می گیرد. این بیماری می تواند درون گونه ها، زیر قسمت میانی و جلویی زبان، یا روی بافت پوشش دهنده دهان یا لثه رخ دهد.

separator line

سرطان  دهان

نشانه ها و علائم هشدار دهنده سرطان دهان چه چیزهایی هستند؟

علائم سرطان دهان متفاوت هستند، اما هر فردی که موارد زیر را برای بیش از دو هفته تجربه کند باید به منظور بررسی دقیق به پزشک مراجعه کند:

  • دشواری در جویدن یا بلع
  • یک توده یا زخم در دهان، گلو یا لب ها
  • یک وصله سفید یا قرمز در دهان
  • دشواری در حرکت دادن زبان یا آرواره
  • کاهش وزن بی دلیل
  • زخمی که بهبود نمی یابد یا خونریزی دارد
  • تحریک پذیری، درد، یا توده هایی در هر قسمت دهان یا روی لب ها
  • این علائم ممکن است به واسطه شرایط دیگری مانند آلرژی یا یک عفونت نیز شکل بگیرند و در صورت مواجهه با آنها نباید بلافاصله نگران ابتلا به سرطان شد.

separator line

دلایل و عوامل خطرآفرین سرطان دهان چه چیزهایی هستند؟

کارشناسان فکر می کنند که جهش ها در

DNA یک سلول با تحریک رشد غیر عادی و مرگ سلولی علت سرطان دهان می شود.

separator line

 دهان

در شرایطی که عامل تحریک کننده جهش اولیه در بسیاری موارد همچنان نامشخص باقی مانده است، عوامل خاصی می توانند خطر ابتلا به سرطان دهان را افزایش دهند که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:

استفاده از تنباکو و الکل

هر نوع استفاده از تنباکو که شامل ورود مواد سرطان‌ز‌ا به دهان می شود به طور قابل توجهی خطر ابتلا به سرطان دهان را افزایش می دهد. مصرف الکل نیز می تواند این خطر را افزایش دهد.

سن

خطر ابتلا به سرطان دهان با افزایش سن بیشتر می شود و میانگین سن تشخیص این بیماری 62 سال است.

ویروس پاپیلومای انسانی

این یک عفونت قابل انتقال از طریق رابطه جنسی است که پیوندهایی قوی با برخی انواع سرطان دهان دارد.

قرار گرفتن در معرض خورشید

خورشید پرتوهایی را منتشر می کند که می توانند موجب سوختگی لب ها شده و احتمال ابتلا به سرطان های دهان را افزایش دهد.

جنسیت

مردان نسبت به ن دو برابر احتمال بیشتری دارد به سرطان دهان مبتلا شوند. دلیل این شرایط همچنان نامشخص است.

separator line

سرطان  دهان

چگونه از سرطان دهان پیشگیری کنیم؟

همانند بیشتر سرطان های دیگر، همواره امکان پیشگیری از سرطان دهان وجود ندارد.

برخی عوامل خطرآفرین برای سرطان دهان مانند افزایش سن یا مرد بودن اجتناب ناپذیر هستند. با این وجود، از عوامل سبک زندگی که می توانند خطر ابتلا به این بیماری را کاهش دهند می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • پرهیز از تنباکو
  • سرطان دهان
  • ترک الکل
  • دنبال کردن یک رژیم غذایی سالم
  • استفاده از محصولات ضد آفتاب یا مرطوب کننده های لب
  • رعایت بهداشت دهان و دندان
  • مراجعه منظم به دندانپزشک

separator line

چرا تشخیص زودهنگام اهیمت دارد؟

  • تشخیص زودهنگام در بیشتر انواع سرطان عاملی کلیدی محسوب می شود.
  • درمان سرطان دهان به طور معمول شامل استفاده از ترکیبی از روش های درمانی مانند پرتودرمانی و شیمی درمانی می شود که در مراحل اولیه سرطان اثربخشی بهتری دارند.
  • اگر سرطان به مناطق دیگر گسترش یافته باشد، روند درمان بسیار دشوارتر می شود.
  • اگر سرطان به بافت های اطراف گسترش نیافته باشد، نرخ بقای 5 سال پس از درمان برای سرطان دهان از 75 تا 93 درصد است. این ارقام در صورت گسترش سرطان به بافت های اطراف کاهش می یابند.
  • منبع :

    دلگرم

 

 


مجله اینترنتی رز

7 تمرین ضد چین و چروک صورت

 


این یک واقعیت است که تمرینات لیفتینگ صورت بهتر از جراحی است .جراحی ، پر هزینه و دردناک است و نتیجه خوبی در آینده ندارد.در حالیکه میتوانید چهره خود را با تمرینات لیفت تقویت کنید.

خیلی خوشحالم که بعضی از تمرینات ساده اما بسیار موثر را با شما به اشتراک می گذارم . 

 

حالت تعجب برای صاف کردن پیشانی 

چین و چروک صورت

صاف کردن پیشانی

 

کف دستتان را روی پیشانی خود قرار دهید و به طرفین بکشید به طوری که انگشتان بالای ابرو قرار بگیرد سپس با انگشتان به پیشانی فشار بیاورید و به سمت بالا بکشید و رها کنید . این تمرین را بیست بار تکرار کنید.درآخرین تکرار از حداکثر نیروی خود استفاده کنید و با گذشت زمان تعداد تکرارها را بیشتر کنید.

 

لبخند برای مبارزه با خطوط لبخند 

چین و چروک صورت

مبارزه با خطوط لبخند 

 

انگشتان خود را به کناره های لبها قراردهید به سمت بالا بکشید به طوری که کشش را احساس کنید سپس رها کنید این تمرین را  ده بار تکرار کنید.

  

حالت سوت برای جوانسازی و پر کردن لبها

چین و چروک صورت

جوانسازی و پر کردن لبها

 

با لبها حالت سوت زدن بگیرید سپس لبهایتان را تا جایی که امکان دارد جمع کنید و 5تا 10 دقیقه به همین حالت نگه دارید و بعد به حالت اول باز گردانید و نفس بکشید این تمرین را حداقل 5 بار انجام دهید

  

کشیدن گوشه های دهان خود 

چین و چروک صورت

کشیدن گوشه های دهان خود

 

انگشتان خود را در گوشه دهانتان قرار دهید

به آرامی با انگشت پوست گوشه دهانتان را بکشید

انگشتان خود را بیشتر در گوشه لبها نگه دارید

 

ماساژ دادن بینی به سمت گوشها برای از بین بردن چین وچروک های اطراف چشم

چین و چروک صورت

از بین بردن چین وچروک های اطراف چشم

 

انگشتان خود را کنار بینی قرار دهید

به آرامی با حرکات دایره وار از کنار بینی به سمت گوش ها ماساژ دهید

 

با انجام این عمل تراکم کناره های بینی را کمتر کنید

چین و چروک صورت

کمتر شدن تراکم کناره های بینی

 

لب های خود را بسته  نگه دارید و انگشتان اشاره  کناره  پره های بینی قرار دهید

 

بدون حرکت دادن انگشتان لب های خود را جمع کرده وبه دندان ها  فشار بیاورید 

چند لحظه به همین صورت نگه دارید سپس رها کنید

  

گونه های خود را پف کنید تا جوان بماند

چین و چروک صورت

گونه های خود را پف کنید تا جوان بماند

 

از بینی خود یک نفس عمیق بکشید و تا 3-4 ثانیه نگه دارید

گونه های خود را پف کنید و هوارا با فشار به بیرون بفرستید.

 

نکته: برای خلاص شدن از چین وچروک از ویتامین E استفاده کنید 

چین و چروک صورت

استفاده از ویتامین E برای خلاص شدن از چین وچروک

 

ویتامین E به جوانتر شدن پوست کمک  میکند

چین و چروک را از بین می برد

زخمهارا  ترمیم می کند

مانع از سرطان پوست می شود

پوست را مرطوب می کند

از پوست در برابر نور خورشید محافظت می کند

از ویتامین E پس از یوگا استفاده کنید وتاثیر آن را ببینید 

 

 

منبع وبسایت :

بیتوته


مجله اینترنتی رز

پوست، بزرگ‌ترین ارگان بدن است که سراسر آن را می‌پوشاند و یک سد محافظتی بین جهان اطراف و اندام‌های درونی ایجاد می‌کند. اما بیماری‌ها و اختلالات بسیاری وجود دارند که می‌توانند پوست را تحت تأثیر قرار بدهند؛ برخی از آنها موقتی و گذرا هستند و بقیه طولانی‌مدت و مزمن. در این مطلب قصد داریم شما را با یک بیماری شایع و مزمن پوستی آشنا کنیم که حتی ممکن است تمام پوست بدن را نیز درگیر کند: پسوریازیس. این بیماری برخلاف نام بامزه‌ای که دارد، اصلا شوخی‌بردار نیست و می‌تواند به‌شدت آزاردهنده باشد. همراه ما باشید تا با این بیماری بیشتر آشنا شوید.

 


پسوریازیس، یکی از بیماری های خودایمنی مزمن است که باعث تجمع سریع سلول‌های پوست می‌شود. این تجمع سلول‌ها روی هم به پوسته‌پوسته شدن پوست منجر می‌گردد.
پسوریازیس چیست؟

اطراف فلس‌ها (پوسته‌ها) معمولا دچار قرمزی و التهاب می‌شود. پوسته‌های پسوریازیس معمولی، نقره‌ای مایل به سفید هستند و در پینه‌های ضخیم و قرمز ایجاد می‌شوند. گاهی‌اوقات این پینه‌ها ترک می‌خورند و خونریزی می‌کنند.

پسوریازیس نتیجه‌ی افزایش سرعت روند تولید پوست است. به‌طور معمول، سلول‌های پوست در عمق پوست رشد می‌کنند و به‌آرامی به سطح آن می‌آیند و درنهایت می‌ریزند. چرخه‌ی عمر معمول برای یک سلول پوست حدود یک ماه است.

اما در افراد مبتلا به پسوریازیس، این فرایند تولید ممکن است فقط در عرض چند روز رخ بدهد. به همین دلیل سلول‌های پوست، فرصت کافی برای ریزش پیدا نمی‌کنند. این تولید بیش‌ازحد سریع به تجمع سلول‌های پوست منجر می‌شود.

فلس‌ها معمولا روی مفاصلی مانند آرنج‌ها و زانوها ایجاد می‌شوند اما ممکن است روی هر جایی از بدن تشکیل شوند، ازجمله:

  • دست‌ها؛
  • پاها؛
  • گردن؛
  • پوست سر؛
  • صورت.

برخی از انواع پسوریازیس که کمتر شایع هستند، ناخن‌ها، دهان و ناحیه‌ی اطراف اندام‌های تناسلی را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

با توجه به آکادمی پوست آمریکا (AAD) حدود ۷٫۵ میلیون آمریکایی پسوریازیس دارند. این وضعیت معمولا با چندین بیماری دیگر مرتبط است، ازجمله:

انواع پسوریازیس

۵ نوع پسوریازیس وجود دارد:

۱. پسوریازیس پلاکی

پسوریازیس پلاکی، رایج‌ترین نوع پسوریازیس است. AAD تخمین می‌زند که حدود ۸۰ درصد از مبتلایان به پسوریازیس، پسوریازیس پلاکی دارند. این وضعیت باعث پینه‌های قرمز و ملتهبی می‌شود که مناطقی از پوست را می‌پوشانند. این پینه‌ها اغلب با فلس‌های نقره‌ای مایل به سفید یا پلاک‌ها پوشانده می‌شوند. این پلاک‌ها معمولا روی آرنج‌ها، زانوها و پوست سر به‌وجود می‌آیند.

۲. پسوریازیس خال‌دار (قطره‌ای)

پسوریازیس خال‌دار - پسوریازیس

این نوع پسوریازیس در دوران کودکی شایع است و باعث ایجاد لکه‌های صورتی کوچک می‌شود. این لکه‌ها در اکثر اوقات روی قفسه‌ی سینه، زانوها و پاها ظاهر می‌شوند. این نقاط به‌ندرت مانند پسوریازیس پلاکی، ضخیم یا برجسته هستند.

۳. پسوریازیس پوسچولار (چرک‌دار یا تاولی)

پسوریازیس پوسچولار در بزرگسالان شایع‌تر است و باعث تاول‌های سفید و پر از چرک و مناطق وسیعی از پوست قرمز و ملتهب می‌شود. این نوع پسوریازیس معمولا به نواحی کوچک‌تر بدن مانند دست‌ها یا پاها محدود می‌شود اما می‌تواند گسترده نیز باشد.

۴. پسوریازیس مع

پسوریازیس مع باعث ایجاد نواحی روشنی از پوست قرمز، براق و ملتهب می‌شود. پینه‌های پسوریازیس مع در زیر سینه‌ها یا زیر بغل، در کشاله‌ی ران یا اطراف چین‌های پوست در ناحیه‌ی تناسلی ایجاد می‌شوند.

۵. پسوریازیس اریترودرمیک

پسوریازیس اریترودرمیک، یک نوع شدید و بسیار نادر از پسوریازیس است. این شکل از پسوریازیس اغلب، قسمت‌های بزرگی از بدن را به‌طور همزمان می‌پوشاند. پوست تقریبا آفتاب‌سوخته به‌نظر می‌رسد. پینه‌هایی که ایجاد می‌شوند، اغلب به شکل ورقه‌ها یا تکه‌های بزرگ می‌ریزند. ممکن است فرد مبتلا به این نوع پسوریازیس دچار تب شده یا به‌شدت بیمار شود. این نوع پسوریازیس می‌تواند خطرناک باشد بنابراین فرد باید فورا به پزشک مراجعه کند.

علائم پسوریازیس

علائم پسوریازیس از فردی به فرد دیگر و بسته به نوع پسوریازیس متفاوت‌اند. نواحی درگیر پسوریازیس می‌توانند به کوچکی چند فلس روی پوست سر یا آرنج باشند یا قسمت وسیعی از بدن را بپوشانند.

شایع‌ترین علائم پسوریازیس پلاکی عبارتند از:

  • پینه‌های ملتهب، برجسته و قرمز روی پوست؛
  • فلس‌ها یا پلاک‌های نقره‌ای مایل به سفید روی پینه‌های قرمز؛
  • پوست قرمز که ممکن است ترک بخورد و خونریزی کند؛
  • درد در اطراف پینه‌ها؛
  • احساس سوزش و خارش در اطراف پینه‌ها؛
  • ناخن‌های سوراخ سوراخ و ضخیم؛
  • مفاصل متورم و دردناک.

همه‌ی افراد، تمام این علائم را تجربه نخواهند کرد. درصورتی‌که فرد به یک نوع کمتر رایج از پسوریازیس مبتلا باشد، علائم کاملا متفاوتی خواهد داشت. اکثر افراد مبتلا به پسوریازیس، علائم آن را به‌صورت دوره‌ای تجربه می‌کنند. این وضعیت ممکن است به‌مدت چند روز یا چند هفته باعث علائم شدید شود و سپس علائم ازبین بروند و تقریبا نامحسوس شوند. سپس چند هفته بعد یا در صورت قرارگیری در معرض یک محرک متداول پسوریازیس، این وضعیت ممکن است دوباره عود کند. گاهی اوقات علائم پسوریازیس به‌طور کامل ناپدید می‌شوند.

هنگامی که هیچ نشانه‌ی فعالی از این بیماری ندارید، ممکن است در دوره‌ی بهبودی باشید. این بدان معنا نیست که پسوریازیس باز نخواهد گشت بلکه به این معناست که شما در حال حاضر بدون علامت هستید.

آیا پسوریازیس مُسری است؟

پسوریازیس مسری نیست. شما نمی‌توانید این مشکل پوستی را از فردی به فرد دیگر انتقال بدهید. لمس کردن یک ضایعه‌ی پسوریاتیک روی بدن فرد دیگر باعث نمی‌شود که به این بیماری مبتلا شوید.

لازم است آموزش‌های بیشتری در مورد بیماری پسوریازیس به افراد داده شود، چون بسیاری از مردم فکر می‌کنند که این وضعیت مسری است.

علت ابتلا به پسوریازیس چیست؟

پزشکان مطمئن نیستند که چه چیزی باعث پسوریازیس می‌شود. با این حال به لطف دهه‌ها تحقیق، آنها پسوریازیس را به دو عامل کلیدی نسبت می‌دهند: ژنتیک و سیستم ایمنی.

۱. سیستم ایمنی

پسوریازیس یک بیماری خودایمنی است. بیماری‌های خودایمنی، نتیجه‌ی حمله کردن بدن به خودش هستند. در مورد پسوریازیس، سلول‌های سفید خون معروف به سلول‌های T اشتباها به سلول‌های پوست حمله می‌کنند.

در یک بدن معمولی، سلول‌های سفید خون برای حمله و نابودی باکتری‌های‌ مهاجم و مبارزه با عفونت‌ها صف‌آرایی می‌کنند. این حمله‌ی اشتباه باعث می‌شود که فرایند تولید سلول پوست، به‌شدت سرعت بگیرد. افزایش سرعت تولید سلول‌های پوست باعث می‌شود که سلول‌های جدید پوست به‌سرعت ایجاد شوند. آنها در سطح پوست فشرده شده و روی هم جمع می‌شوند.

این امر به تشکیل پلاک‌هایی منجر می‌شود که اغلب با پسوریازیس مرتبط هستند. حمله به سلول‌های پوست به ایجاد نواحی قرمز و ملتهب روی پوست نیز منجر می‌شود.

۲. ژنتیک

ژنتیک - پسوریازیس

بعضی از افراد، ژن‌هایی را به ارث می‌برند که آنها را مستعد ابتلا به پسوریازیس می‌سازد. اگر یکی از اعضای نزدیک خانواده‌تان پسوریازیس داشته باشد، احتمال ابتلای شما به این وضعیت بیشتر خواهد بود. با این حال درصد افرادی که پسوریازیس و یک زمینه‌ی ژنتیکی دارند، کم است. با توجه به بنیاد ملی پسوریازیس تقریبا ۲ تا ۳ درصد از افراد دارای ژن خانوادگی به این بیماری دچار می‌شوند.

تشخیص پسوریازیس

دو آزمایش یا معاینه ممکن است برای تشخیص پسوریازیس ضروری باشد.

۱. معاینه‌ی فیزیکی

اکثر پزشکان قادرند با یک معاینه‌ی فیزیکی ساده، این بیماری را تشخیص بدهند. علائم پسوریازیس معمولا واضح (آشکار) بوده و تشخیص آنها از سایر بیماری‌هایی که ممکن است باعث علائم مشابه شوند، آسان است.

در طول معاینه‌ی فیزیکی حتما تمام نواحی درگیر را به پزشک‌تان نشان بدهید. به‌علاوه اگر یکی از اعضای خانواده‌تان پسوریازیس دارد، پزشک‌تان را در جریان قرار بدهید.

۲. بیوپسی (نمونه‌برداری)

اگر علائم نامشخص باشند یا اگر پزشک‌تان بخواهد تشخیص مشکوکش را تأیید کند، ممکن است از پوست نمونه‌برداری کند. این کار به بیوپسی معروف است.

این نمونه‌ی کوچک به آزمایشگاه فرستاده خواهد شد و در زیر میکروسکوپ، تحت بررسی قرار می‌گیرد. این آزمایش می‌تواند نوع پسوریازیس شما را تشخیص بدهد. همچنین قادر است سایر اختلالات یا عفونت‌های احتمالی را رد کند.

اکثر نمونه‌برداری‌ها در مطب پزشک و در همان روز ویزیت (ملاقات) انجام می‌شوند. پزشک‌تان احتمالا یک داروی بی‌حس‌کننده‌ی موضعی به شما تزریق خواهد کرد تا از میزان درد و ناراحتی بیوپسی بکاهد. سپس نمونه را برای آنالیز به آزمایشگاه می‌فرستد. هنگامی که نتایج آزمایش برای پزشک ارسال شد، او ترتیب یک قرار ملاقات را با شما خواهد داد تا در مورد یافته‌های آزمایش و گزینه‌های درمان با شما صحبت کند.

محرک‌های پسوریازیس

محرک‌های بیرونی ممکن است یک حمله‌ی جدید پسوریازیس را آغاز کنند. این محرک‌ها برای همه یکسان نیستند. همچنین ممکن است به‌مرور زمان برای هر فرد تغییر کنند.

متداول‌ترین محرک‌ها برای پسوریازیس عبارتند از:

۱. استرس

استرس شدید می‌تواند باعث عود پسوریازیس شود. اگر یاد بگیرید که از استرس‌تان بکاهید و آن را مدیریت کنید، می‌توانید میزان عودها را کاهش بدهید یا احتمالا از آنها جلوگیری کنید.

۲. الکل

مصرف الکل زیاد می‌تواند باعث عود پسوریازیس شود. اگر بیش‌ازحد الکل مصرف کنید، ممکن است عودهای پسوریازیس به دفعات بیشتری اتفاق بیفتند. قطع مصرف الکل علاوه بر پوست برای سلامت کلی‌تان نیز مفید است. اگر در این زمینه به کمک نیاز داشتید، پزشک‌تان می‌تواند برنامه‌ای برای ترک الکل در اختیارتان قرار بدهد.

۳. صدمه

یک حادثه، بریدگی یا خراشیدگی ممکن است باعث عود پسوریازیس شود. آمپول‌ها، واکسن‌ها و آفتاب‌سوختگی‌ها نیز می‌توانند به عود مجدد پسوریازیس منجر شوند.

۴. داروها

برخی از داروها به‌عنوان محرک‌های پسوریازیس درنظر گرفته می‌شوند. این داروها عبارتند از:

۵. عفونت

عفونت - پسوریازیس

پسوریازیس حداقل تا حدودی توسط حمله‌ی اشتباه سیستم ایمنی به سلول‌های سالم پوست ایجاد می‌شود. اگر بیمار یا در حال مبارزه با یک عفونت باشید، سیستم ایمنی شما برای مبارزه با عفونت، بیش‌ازحد فعال خواهد شد. این امر ممکن است باعث عود مجدد پسوریازیس شود. گلودرد می، یکی از محرک‌های متداول پسوریازیس است.

انواع روش‌های درمان پسوریازیس

پسوریازیس هیچ درمانی ندارد. هدف از درمان، کاهش التهاب و فلس‌ها، کُند کردن روند رشد سلول‌های پوست و برطرف کردن پلاک‌هاست. درمان‌های پسوریازیس به ۳ دسته تقسیم می‌شوند:

۱. درمان‌های موضعی

کرم‌ها و پمادهایی که به‌طور مستقیم روی پوست مالیده می‌شوند، می‌توانند در کاهش پسوریازیس خفیف تا متوسط مؤثر باشند.

درمان‌های موضعی پسوریازیس عبارتند از:

  • کورتیکواستروئیدهای موضعی؛
  • رتینوئیدهای موضعی؛
  • آنترالین؛
  • آنالوگ‌های ویتامین D؛
  • اسید سالیسیلیک؛
  • مرطوب‌کننده.

۲. داروهای سیستمیک

افراد مبتلا به پسوریازیس متوسط تا شدید و آنهایی که به‌خوبی به سایر انواع درمان‌ها پاسخ نداده‌اند، ممکن است به مصرف داروهای خوراکی یا تزریقی نیاز پیدا کنند. بسیاری از این داروها دارای عوارض جانبی شدید هستند و پزشکان معمولا آنها را برای دوره‌های زمانی کوتاه تجویز می‌کنند.

این داروها عبارتند از:

  • متوتروکسات؛
  • سیکلوسپورین (سندیمون)؛
  • داروهای بیولوژیک؛
  • رتینوئیدها.

۳. نور درمانی

در این روش درمانی از نور طبیعی یا فرابنفش (UV) استفاده می‌شود. نور خورشید، گلبول‌های سفید بیش‌ازحد فعال را که به سلول‌های سالم پوست حمله می‌کنند و باعث رشد سلولی سریع می‌شوند، ازبین می‌برد. پرتوهای UVA و UVB هردو می‌توانند در کاهش علائم پسوریازیس خفیف تا متوسط، مفید باشند.

اکثر افراد مبتلا به پسوریازیس متوسط تا شدید از ترکیبی از درمان‌ها سود خواهند برد. این نوع مداوا از بیش از یک نوع درمان برای کاهش علائم استفاده می‌کند. برخی از افراد ممکن است در تمام عمرشان از درمان یکسانی استفاده کنند اما در افرادی که پوست‌شان دیگر به درمان فعلی پاسخ نمی‌دهد، لازم است گاهی اوقات درمان‌ها تغییر داده شوند.

داروهای پسوریازیس

اگر شما پسوریازیس متوسط تا شدید دارید یا اگر بیماری‌تان دیگر به سایر درمان‌ها پاسخ نمی‌دهد، پزشک‌تان ممکن است یک داروی تزریقی یا خوراکی را تجویز کند.

متداول‌ترین داروهای تزریقی و خوراکی که برای درمان پسوریازیس به‌کار می‌روند، عبارتند از:

۱. داروهای بیولوژیک

این دسته از داروها، سیستم ایمنی شما را تغییر می‌دهند و از تعاملات بین سیستم ایمنی و مسیرهای التهابی جلوگیری می‌کنند. این داروها به شکل آمپول یا تزریق‌های داخل وریدی تجویز می‌شوند.

۲. رتینوئیدها

رتینوئیدها، تولید سلول‌های پوست را کاهش می‌دهند. در صورت قطع مصرف آنها، علائم پسوریازیس به احتمال زیاد باز خواهند گشت. عوارض جانبی آنها عبارتند از ریزش مو و التهاب لب. خانم‌های باردار یا نی که ممکن است در عرض ۳ سال آینده حامله شوند، نباید از رتینوئیدها استفاده کنند چون این داروها می‌توانند باعث نقص‌های مادرزادی در نوزاد شوند.

۳. سیکلوسپورین

سیکلوسپورین (سندیمون) از پاسخ سیستم ایمنی جلوگیری می‌کند. این امر می‌تواند علائم پسوریازیس را کاهش بدهد. همچنین به این معناست که شما یک سیستم ایمنی ضعیف دارید و بنابراین ممکن است راحت‌تر بیمار شوید. عوارض جانبی آن عبارتند از مشکلات کلیوی و فشار خون بالا.

۴. متوترکسات

متوترکسات مانند سیکلوسپورین، سیستم ایمنی را سرکوب می‌کند. این دارو در دُزهای پایین، عوارض جانبی کمتری ایجاد می‌کند اما می‌تواند در درازمدت، عوارض جانبی جدی داشته باشد. عوارض جانبی جدی آن عبارتند از آسیب کبدی و کاهش تولید گلبول‌های سفید و قرمز خون.

توصیه‌های رژیمی برای افراد مبتلا به پسوریازیس

غذا نمی‌تواند پسوریازیس را بهبود بدهد یا حتی درمان کند اما خوردن غذاهای مناسب ممکن است علائم شما را کاهش بدهد. این ۵ تغییر سبک زندگی می‌توانند به سبک کردن علائم پسوریازیس و کاهش عودهای ناگهانی آن کمک کنند:

۱. وزن کم کنید

کاهش وزن - پسوریازیس

اگر اضافه‌وزن دارید، کم‌کردن وزن‌تان ممکن است شدت این بیماری را کاهش بدهد. ازدست دادن وزن ممکن است درمان‌ها را نیز مؤثرتر سازد. هنوز کاملا مشخص نیست که وزن چه تأثیری روی پسوریازیس دارد بنابراین حتی اگر علائم شما بدون تغییر باقی بمانند، ازدست دادن وزن همچنان برای سلامت کلی شما مفید است.

۲. یک رژیم غذایی سالم برای قلب داشته باشید

مصرف چربی‌های اشباع‌شده را کاهش بدهید. این چربی‌ها در محصولات حیوانی مانند گوشت‌ها و لبنیات وجود دارند. مصرف پروتئین‌های خالص مانند سالمون، ساردین و میگو را که حاوی اسیدهای چرب امگا ۳ هستند، افزایش بدهید. منابع گیاهی امگا ۳ عبارتند از گردو، تخم کتان و لوبیای سویا.

۳. از غذاهای محرک اجتناب کنید

پسوریازیس باعث التهاب می‌شود. برخی از مواد غذایی نیز در بدن التهاب ایجاد می‌کنند. اجتناب از آن مواد غذایی ممکن است علائم را بهبود ببخشد. این مواد غذایی عبارتند از:

  • گوشت قرمز؛
  • قند تصفیه‌شده؛
  • غذاهای فراوری‌شده؛
  • محصولات لبنی.

۴. الکل مصرف نکنید

مصرف الکل می‌تواند احتمال عود پسوریازیس را افزایش بدهد. بنابراین بهتر است آن را به‌طور کامل کنار بگذارید. اگر مشکل مصرف الکل دارید، از پزشک‌تان بخواهید یک برنامه برای ترک الکل در اختیارتان قرار بدهد.

۵. از مکمل‌های ویتامین استفاده کنید

برخی از پزشکان یک رژیم غذایی غنی از ویتامین را به قرص‌های ویتامین ترجیح می‌دهند. با این حال حتی افرادی با سالم‌ترین رژیم غذایی نیز ممکن است موفق به دریافت مواد مغذی کافی نشوند. از پزشک‌تان بپرسید که آیا به مصرف مکمل ویتامین نیاز دارید یا نه.

زندگی کردن با پسوریازیس

زندگی با پسوریازیس می‌تواند دشوار باشد اما شما می‌توانید با یک رویکرد مناسب، دفعات بازگشت این بیماری را کاهش بدهید و یک زندگی سالم و رضایت‌بخش داشته باشید. این سه بخش (حوزه) به شما کمک خواهند کرد که در درازمدت و کوتاه‌مدت با پسوریازیس مقابله کنید:

۱. رژیم غذایی

کاهش وزن و داشتن یک رژیم غذایی سالم می‌تواند به کاهش علائم پسوریازیس بسیار کمک کند. این شامل داشتن یک رژیم غذایی غنی از اسیدهای چرب امگا ۳، غلات کامل و گیاهان است. شما همچنین باید مصرف غذاهایی را که ممکن است میزان التهاب را افزایش بدهند، محدود کنید. این مواد غذایی عبارتند از قندهای تصفیه‌شده، محصولات لبنی و غذاهای فراوری‌شده.

۲. استرس

استرس، یک محرک اثبات‌شده (محرز) برای پسوریازیس است. یادگیری کنترل و مقابله با استرس ممکن است به کاهش عودهای پسوریازیس و سبک کردن علائم آن کمک کند. برای کاهش استرس‌تان، موارد زیر را امتحان کنید:

۳. سلامت احساسی

صحبت کردن با مشاور - پسوریازیس

افراد مبتلا به پسوریازیس به احتمال بیشتری دچار افسردگی و مسائل مربوط به عزت‌نفس می‌شوند. ممکن استاعتمادبه‌نفس شما با ظاهرشدن لکه‌های جدید کاهش یابد. صحبت کردن با اعضای خانواده در مورد تأثیری که پسوریازیس روی شما می‌گذارد، می‌تواند کار دشواری باشد. چرخه‌ی دائمی این بیماری نیز می‌تواند ناامیدکننده باشد.

تمام این مشکلات احساسی، طبیعی هستند. مسئله‌ی مهم این است که شما منبعی برای مدیریت آنها پیدا کنید. این می‌تواند شامل صحبت کردن با کارشناس سلامت روان یا پیوستن به یک گروه از افراد مبتلا به پسوریازیس باشد.

پسوریازیس و آرتریت

کالج روماتولوژی آمریکا (ACR) تخمین می‌زند که ۱۵ درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس به آرتریت پسوریاتیک دچار خواهند شد. این نوع آرتریت باعث تورم، درد و التهاب در مفصل درگیر می‌شود. این وضعیت معمولا با آرتریت روماتوئید یا نقرس اشتباه گرفته می‌شود. وجود نواحی قرمز و ملتهب پوست به همراه پلاک‌ها معمولا این نوع آرتریت را از انواع دیگر متمایز می‌کند.

آرتریت پسوریاتیک، یک بیماری مزمن است. علائم آرتریت پسوریاتیک مانند پسوریازیس ممکن است بیایند و بروند و دوره‌های عود و بهبودی به‌طور متناوب تکرار شوند. آرتریت پسوریاتیک می‌تواند مداوم نیز باشد و علائم و نشانه‌های ماندگار و دائمی داشته باشد.

این وضعیت معمولا بر مفاصل انگشتان دست یا پا تأثیر می‌گذارد. همچنین ممکن است کمر، مچ دست، زانوها یا مچ پا را تحت تأثیر قرار بدهد.

اکثر افرادی که به آرتریت پسوریاتیک دچار می‌شوند، پسوریازیس دارند. با این حال ممکن است این بیماری مفصلی بدون داشتن پسوریازیس نیز ایجاد شود. اکثر افرادی که آرتریت آنها بدون داشتن پسوریازیس تشخیص داده می‌شود، یک عضو از خانواده‌شان به این وضعیت پوستی مبتلاست.

درمان‌های آرتریت پسوریاتیک می‌توانند با موفقیت علائم را کاهش بدهند، درد را ازبین ببرند و تحرک مفصل را بهبود ببخشند. همانند پسوریازیس، کاهش وزن، داشتن یک رژیم غذایی سالم و اجتناب از عوامل محرک ممکن است به کاهش عودهای آرتریت پسوریاتیک نیز کمک کند. تشخیص به‌موقع و برنامه‌ی درمانی مناسب می‌تواند احتمال عوارض شدید ازجمله آسیب مفصلی را کاهش بدهد.

آمار پسوری

 

سرطان دهان (به انگلیسی: Oral cancer) سرطانی است که در محوطه دهان (زبان، کف دهان، کام سخت و لثه) تشکیل می‌گردد.

سرطان دهان و زبان به صورت رشد غیر قابل کنترل سلول‌هایی تعریف می‌شود. این نوع سرطان نادر ولی در عین حال خطرناک است. سرطان دهان ممکن است است لب‌ها، کام، زبان، غشاهای درونی لب یا گونه، یا ناحیه لوزه‌ها را درگیر سازد. این سرطان در بزرگسالان بالای ۴۰ سال شایع‌تر است، ولی شیوع آن در بین جوانانی که از تنباکوی جویدنی استفاده می‌کنند در حال افزایش است.

عوامل افزایش‌دهنده خطر آن مصرف تنباکو به هر شکل (از جمله نوع جویدنی)، سابقه خانوادگی سرطان دهان، سابقه قبلی سرطان دهان، سوءمصرف الکل تماس با آفتاب (در مورد سرطان‌های لب تحتانی) است.

separator line

بیشترین مبتلایان به سرطان دهان چه کسانی هستند؟

به گفته این عضو هیات علمی دانشگاه، ۸۰ درصد افرادی که

تشخیص سرطان دهان برای آنان داده شده، افراد سیگاری هستند که این آمار نشان می دهد سیگار ریسک فاکتور مهمی است، البته ترک سیگار در یک فرد(به ویژه جوانان) در لحظه باعث می شود پنج تا ۱۰ سال بعد، ریسک خطر ابتلا به این نوع سرطان کاهش یابد.

استادیار بخش بیماری های دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی شیراز، گفت: امروزه محصولات جدیدی به اسم تنباکوهای غیر تدخینی با مدل های مختلف در بازار وجود دارد که به دلیل نبود آگاهی افراد به ویژه نوجوانان و جوانان از خطرات آن، مصرف بسیار بالایی دارد و نکته قابل توجهی که خانواده ها باید دقت کافی داشته باشند، این است که مصرف این نوع محصولات در خانم ها به ویژه دختران کم سن و سال شیوع بیشتری دارد.

دکتر رضازاده ریسک ابتلا به سرطان دهان را در افراد مبتلا به بیماری کم خونی پلامر وینلسون، ۲۰ برابر بیشتر از افراد دیگر عنوان کرد و گفت: همچنین ریسک ابتلا به این نوع سرطان در افرادی که تحت عمل پیوند سلول های خونی یا سلول های بنیادی قرار گرفته اند، ۱۴ برابر بیشتر از افراد دیگر است.

او یکی از عوامل خطری که در سطح پایین قرار دارد را تحریکات دهان مانند دندان شکسته، دندان پر کرده تیز و دندان مصنوعی برشمرد و ادامه داد: البته این عوامل به تنهایی ایجاد سرطان نمی کند، هر عاملی که باعث زخم در دهان شود و آن زخم بیشتر از یک ماه در دهان باقی بماند، یک علامت خطر است که بیمار باید به پزشک مراجعه کند، همچنین آفت های دهانی، عوامل ایجاد کننده مختلفی دارد، اما مرتبط با سرطان دهان نیستند.

این سرطان با سیگار رابطه مستقیم دارد

آمار دقیقی درباره افزایش شیوع سرطان دهان در کشور وجود ندارد، اما طی تحقیقی که انجام شده بود ساکنان گنبدکاووس و گرگان بیشترین میزان ابتلا را داشتند، زیرا از موادی مانند ناس استفاده می‌کنند که به‌شدت

سرطان‌زاست.

سرطان دهان، بخش‌های مختلف از جمله لب، کف دهان، مخاط دهان، سقف دهان و قاعده زبان را می‌تواند درگیر کند و بر همین اساس به انواع مختلف تقسیم می‌شود، به عنوان مثال سرطان لب بیشتر در افرادی دیده می‌شود که پیپ استفاده می‌کنند.

استفاده از نیکوتین، قلیان و توتون‌هایی که مواد آروماتیک دارند، محرک‌های خطرناکی هستند.

اما نکته امیدوار کننده درباره این نوع از سرطان این است که اگر به موقع و در مراحل اولیه تشخیص داده شود بیمار می‌تواند عمر طبیعی داشته باشد. اما در صورتی که سرطان متاستاز داده باشد (یعنی در بدن پخش شده باشد)، ممکن است دردسرساز شده و بیمار را از درمان ناامید کند.

افراد باید توجه داشته باشند که در صورت وجود ضایعات سفیدرنگ در دهان و وجود پلاک‌های سفید و قرمز (لوکوپلاکی) که در نهایت منجر به آفت دهان می‌شود، به پزشک مراجعه کرده و نسبت به تشخیص به موقع اقدام کنند.

اگر آفت می‌زنید

آفت شایع ترین ضایعه مخاطی دهان است و حتی اگر درمان هم نشود ظرف یک تا دو هفته خود به خود بهبود می‌یابد، اما زخمی که در دهان به وجود آمده و بعد از گذشت سه هفته خوب نمی‌شود یک هشدار است و بیمار حتما باید به متخصص مراجعه کند تا مورد بررسی دقیق‌تر قرار بگیرد.

علایم شایع سرطان دهان

یک برآمدگی رنگ پریده و معمولاً بدون درد با حاشیه سخت که در جای دهان یا زبان ممکن است ظاهر گردد.خصوصیات این ضایعه عبارتند از: این ضایعه بزرگ شده، زخمی می‌شود و به آسانی خونریزی می‌کند.

وجود این ضایعه ممکن است مانع جا افتادن مناسب دندان‌های مصنوعی گردد. این ضایعه ممکن است باعث سفت شدن زبان و اشکال در کنترل آن گردد و از این طریق، تکلم و بلع را دچار اختلال سازد.

تقریباً همیشه منشأ سرطان دهان رشد سلول‌های بدخیم از اپیتلیوم سنگفرشی مطبق پوشاننده دهان یا زبان می‌باشد. این سرطان بیشتر در بزرگسالان و اغلب در زبان و کف دهان دیده می‌شود.

علایم این

بیماری اغلب یک برآمدگی رنگ پریده در دهان (پلاک) یا زخم می‌باشد که امکان بزرگ شدن و خونریزی این برآمدگی وجود دارد.

این بیماری دراثر مصرف تنباکو، جویدن تنباکو، نور خورشید و الکل و… حاصل می‌شود. معمولاً سرطان دهان از طریق دستگاه لنفاوی منتشر می‌شود (متاستاز).

اگر این سرطان خوش‌خیم باشد با عمل جراحی آنرا را برمی‌دارند (مانند برداشتن فک فوقانی، برداشتن فک تحتانی یا زبان) در غیر این صورت بیمار بایستی از داروهای ضد سرطان استفاده نماید.

به گزارش دلگرم به نقل از "مدیکال نیوز تودی":

سرطان دهان به واسطه رشد و تکثیر کنترل نشده سلول ها در برخی مناطق دهان شکل می گیرد. این بیماری می تواند درون گونه ها، زیر قسمت میانی و جلویی زبان، یا روی بافت پوشش دهنده دهان یا لثه رخ دهد.

separator line

سرطان  دهان

نشانه ها و علائم هشدار دهنده سرطان دهان چه چیزهایی هستند؟

علائم سرطان دهان متفاوت هستند، اما هر فردی که موارد زیر را برای بیش از دو هفته تجربه کند باید به منظور بررسی دقیق به پزشک مراجعه کند:

  • دشواری در جویدن یا بلع
  • یک توده یا زخم در دهان، گلو یا لب ها
  • یک وصله سفید یا قرمز در دهان
  • دشواری در حرکت دادن زبان یا آرواره
  • کاهش وزن بی دلیل
  • زخمی که بهبود نمی یابد یا خونریزی دارد
  • تحریک پذیری، درد، یا توده هایی در هر قسمت دهان یا روی لب ها
  • این علائم ممکن است به واسطه شرایط دیگری مانند آلرژی یا یک عفونت نیز شکل بگیرند و در صورت مواجهه با آنها نباید بلافاصله نگران ابتلا به سرطان شد.

separator line

دلایل و عوامل خطرآفرین سرطان دهان چه چیزهایی هستند؟

کارشناسان فکر می کنند که جهش ها در

DNA یک سلول با تحریک رشد غیر عادی و مرگ سلولی علت سرطان دهان می شود.

separator line

 دهان

در شرایطی که عامل تحریک کننده جهش اولیه در بسیاری موارد همچنان نامشخص باقی مانده است، عوامل خاصی می توانند خطر ابتلا به سرطان دهان را افزایش دهند که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:

استفاده از تنباکو و الکل

هر نوع استفاده از تنباکو که شامل ورود مواد سرطان‌ز‌ا به دهان می شود به طور قابل توجهی خطر ابتلا به سرطان دهان را افزایش می دهد. مصرف الکل نیز می تواند این خطر را افزایش دهد.

سن

خطر ابتلا به سرطان دهان با افزایش سن بیشتر می شود و میانگین سن تشخیص این بیماری 62 سال است.

ویروس پاپیلومای انسانی

این یک عفونت قابل انتقال از طریق رابطه جنسی است که پیوندهایی قوی با برخی انواع سرطان دهان دارد.

قرار گرفتن در معرض خورشید

خورشید پرتوهایی را منتشر می کند که می توانند موجب سوختگی لب ها شده و احتمال ابتلا به سرطان های دهان را افزایش دهد.

جنسیت

مردان نسبت به ن دو برابر احتمال بیشتری دارد به سرطان دهان مبتلا شوند. دلیل این شرایط همچنان نامشخص است.

separator line

سرطان  دهان

چگونه از سرطان دهان پیشگیری کنیم؟

همانند بیشتر سرطان های دیگر، همواره امکان پیشگیری از سرطان دهان وجود ندارد.

برخی عوامل خطرآفرین برای سرطان دهان مانند افزایش سن یا مرد بودن اجتناب ناپذیر هستند. با این وجود، از عوامل سبک زندگی که می توانند خطر ابتلا به این بیماری را کاهش دهند می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • پرهیز از تنباکو
  • سرطان دهان
  • ترک الکل
  • دنبال کردن یک رژیم غذایی سالم
  • استفاده از محصولات ضد آفتاب یا مرطوب کننده های لب
  • رعایت بهداشت دهان و دندان
  • مراجعه منظم به دندانپزشک

separator line

چرا تشخیص زودهنگام اهیمت دارد؟

  • تشخیص زودهنگام در بیشتر انواع سرطان عاملی کلیدی محسوب می شود.
  • درمان سرطان دهان به طور معمول شامل استفاده از ترکیبی از روش های درمانی مانند پرتودرمانی و شیمی درمانی می شود که در مراحل اولیه سرطان اثربخشی بهتری دارند.
  • اگر سرطان به مناطق دیگر گسترش یافته باشد، روند درمان بسیار دشوارتر می شود.
  • اگر سرطان به بافت های اطراف گسترش نیافته باشد، نرخ بقای 5 سال پس از درمان برای سرطان دهان از 75 تا 93 درصد است. این ارقام در صورت گسترش سرطان به بافت های اطراف کاهش می یابند.
  • منبع :

    دلگرم

 

 


مجله اینترنتی رز

7 تمرین ضد چین و چروک صورت

 


این یک واقعیت است که تمرینات لیفتینگ صورت بهتر از جراحی است .جراحی ، پر هزینه و دردناک است و نتیجه خوبی در آینده ندارد.در حالیکه میتوانید چهره خود را با تمرینات لیفت تقویت کنید.

خیلی خوشحالم که بعضی از تمرینات ساده اما بسیار موثر را با شما به اشتراک می گذارم . 

 

حالت تعجب برای صاف کردن پیشانی 

چین و چروک صورت

صاف کردن پیشانی

 

کف دستتان را روی پیشانی خود قرار دهید و به طرفین بکشید به طوری که انگشتان بالای ابرو قرار بگیرد سپس با انگشتان به پیشانی فشار بیاورید و به سمت بالا بکشید و رها کنید . این تمرین را بیست بار تکرار کنید.درآخرین تکرار از حداکثر نیروی خود استفاده کنید و با گذشت زمان تعداد تکرارها را بیشتر کنید.

 

لبخند برای مبارزه با خطوط لبخند 

چین و چروک صورت

مبارزه با خطوط لبخند 

 

انگشتان خود را به کناره های لبها قراردهید به سمت بالا بکشید به طوری که کشش را احساس کنید سپس رها کنید این تمرین را  ده بار تکرار کنید.

  

حالت سوت برای جوانسازی و پر کردن لبها

چین و چروک صورت

جوانسازی و پر کردن لبها

 

با لبها حالت سوت زدن بگیرید سپس لبهایتان را تا جایی که امکان دارد جمع کنید و 5تا 10 دقیقه به همین حالت نگه دارید و بعد به حالت اول باز گردانید و نفس بکشید این تمرین را حداقل 5 بار انجام دهید

  

کشیدن گوشه های دهان خود 

چین و چروک صورت

کشیدن گوشه های دهان خود

 

انگشتان خود را در گوشه دهانتان قرار دهید

به آرامی با انگشت پوست گوشه دهانتان را بکشید

انگشتان خود را بیشتر در گوشه لبها نگه دارید

 

ماساژ دادن بینی به سمت گوشها برای از بین بردن چین وچروک های اطراف چشم

چین و چروک صورت

از بین بردن چین وچروک های اطراف چشم

 

انگشتان خود را کنار بینی قرار دهید

به آرامی با حرکات دایره وار از کنار بینی به سمت گوش ها ماساژ دهید

 

با انجام این عمل تراکم کناره های بینی را کمتر کنید

چین و چروک صورت

کمتر شدن تراکم کناره های بینی

 

لب های خود را بسته  نگه دارید و انگشتان اشاره  کناره  پره های بینی قرار دهید

 

بدون حرکت دادن انگشتان لب های خود را جمع کرده وبه دندان ها  فشار بیاورید 

چند لحظه به همین صورت نگه دارید سپس رها کنید

  

گونه های خود را پف کنید تا جوان بماند

چین و چروک صورت

گونه های خود را پف کنید تا جوان بماند

 

از بینی خود یک نفس عمیق بکشید و تا 3-4 ثانیه نگه دارید

گونه های خود را پف کنید و هوارا با فشار به بیرون بفرستید.

 

نکته: برای خلاص شدن از چین وچروک از ویتامین E استفاده کنید 

چین و چروک صورت

استفاده از ویتامین E برای خلاص شدن از چین وچروک

 

ویتامین E به جوانتر شدن پوست کمک  میکند

چین و چروک را از بین می برد

زخمهارا  ترمیم می کند

مانع از سرطان پوست می شود

پوست را مرطوب می کند

از پوست در برابر نور خورشید محافظت می کند

از ویتامین E پس از یوگا استفاده کنید وتاثیر آن را ببینید 

 

 

منبع وبسایت :

بیتوته


مجله اینترنتی رز

پوست، بزرگ‌ترین ارگان بدن است که سراسر آن را می‌پوشاند و یک سد محافظتی بین جهان اطراف و اندام‌های درونی ایجاد می‌کند. اما بیماری‌ها و اختلالات بسیاری وجود دارند که می‌توانند پوست را تحت تأثیر قرار بدهند؛ برخی از آنها موقتی و گذرا هستند و بقیه طولانی‌مدت و مزمن. در این مطلب قصد داریم شما را با یک بیماری شایع و مزمن پوستی آشنا کنیم که حتی ممکن است تمام پوست بدن را نیز درگیر کند: پسوریازیس. این بیماری برخلاف نام بامزه‌ای که دارد، اصلا شوخی‌بردار نیست و می‌تواند به‌شدت آزاردهنده باشد. همراه ما باشید تا با این بیماری بیشتر آشنا شوید.

 


پسوریازیس، یکی از بیماری های خودایمنی مزمن است که باعث تجمع سریع سلول‌های پوست می‌شود. این تجمع سلول‌ها روی هم به پوسته‌پوسته شدن پوست منجر می‌گردد.
پسوریازیس چیست؟

اطراف فلس‌ها (پوسته‌ها) معمولا دچار قرمزی و التهاب می‌شود. پوسته‌های پسوریازیس معمولی، نقره‌ای مایل به سفید هستند و در پینه‌های ضخیم و قرمز ایجاد می‌شوند. گاهی‌اوقات این پینه‌ها ترک می‌خورند و خونریزی می‌کنند.

پسوریازیس نتیجه‌ی افزایش سرعت روند تولید پوست است. به‌طور معمول، سلول‌های پوست در عمق پوست رشد می‌کنند و به‌آرامی به سطح آن می‌آیند و درنهایت می‌ریزند. چرخه‌ی عمر معمول برای یک سلول پوست حدود یک ماه است.

اما در افراد مبتلا به پسوریازیس، این فرایند تولید ممکن است فقط در عرض چند روز رخ بدهد. به همین دلیل سلول‌های پوست، فرصت کافی برای ریزش پیدا نمی‌کنند. این تولید بیش‌ازحد سریع به تجمع سلول‌های پوست منجر می‌شود.

فلس‌ها معمولا روی مفاصلی مانند آرنج‌ها و زانوها ایجاد می‌شوند اما ممکن است روی هر جایی از بدن تشکیل شوند، ازجمله:

  • دست‌ها؛
  • پاها؛
  • گردن؛
  • پوست سر؛
  • صورت.

برخی از انواع پسوریازیس که کمتر شایع هستند، ناخن‌ها، دهان و ناحیه‌ی اطراف اندام‌های تناسلی را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

با توجه به آکادمی پوست آمریکا (AAD) حدود ۷٫۵ میلیون آمریکایی پسوریازیس دارند. این وضعیت معمولا با چندین بیماری دیگر مرتبط است، ازجمله:

انواع پسوریازیس

۵ نوع پسوریازیس وجود دارد:

۱. پسوریازیس پلاکی

پسوریازیس پلاکی، رایج‌ترین نوع پسوریازیس است. AAD تخمین می‌زند که حدود ۸۰ درصد از مبتلایان به پسوریازیس، پسوریازیس پلاکی دارند. این وضعیت باعث پینه‌های قرمز و ملتهبی می‌شود که مناطقی از پوست را می‌پوشانند. این پینه‌ها اغلب با فلس‌های نقره‌ای مایل به سفید یا پلاک‌ها پوشانده می‌شوند. این پلاک‌ها معمولا روی آرنج‌ها، زانوها و پوست سر به‌وجود می‌آیند.

۲. پسوریازیس خال‌دار (قطره‌ای)

پسوریازیس خال‌دار - پسوریازیس

این نوع پسوریازیس در دوران کودکی شایع است و باعث ایجاد لکه‌های صورتی کوچک می‌شود. این لکه‌ها در اکثر اوقات روی قفسه‌ی سینه، زانوها و پاها ظاهر می‌شوند. این نقاط به‌ندرت مانند پسوریازیس پلاکی، ضخیم یا برجسته هستند.

۳. پسوریازیس پوسچولار (چرک‌دار یا تاولی)

پسوریازیس پوسچولار در بزرگسالان شایع‌تر است و باعث تاول‌های سفید و پر از چرک و مناطق وسیعی از پوست قرمز و ملتهب می‌شود. این نوع پسوریازیس معمولا به نواحی کوچک‌تر بدن مانند دست‌ها یا پاها محدود می‌شود اما می‌تواند گسترده نیز باشد.

۴. پسوریازیس مع

پسوریازیس مع باعث ایجاد نواحی روشنی از پوست قرمز، براق و ملتهب می‌شود. پینه‌های پسوریازیس مع در زیر سینه‌ها یا زیر بغل، در کشاله‌ی ران یا اطراف چین‌های پوست در ناحیه‌ی تناسلی ایجاد می‌شوند.

۵. پسوریازیس اریترودرمیک

پسوریازیس اریترودرمیک، یک نوع شدید و بسیار نادر از پسوریازیس است. این شکل از پسوریازیس اغلب، قسمت‌های بزرگی از بدن را به‌طور همزمان می‌پوشاند. پوست تقریبا آفتاب‌سوخته به‌نظر می‌رسد. پینه‌هایی که ایجاد می‌شوند، اغلب به شکل ورقه‌ها یا تکه‌های بزرگ می‌ریزند. ممکن است فرد مبتلا به این نوع پسوریازیس دچار تب شده یا به‌شدت بیمار شود. این نوع پسوریازیس می‌تواند خطرناک باشد بنابراین فرد باید فورا به پزشک مراجعه کند.

علائم پسوریازیس

علائم پسوریازیس از فردی به فرد دیگر و بسته به نوع پسوریازیس متفاوت‌اند. نواحی درگیر پسوریازیس می‌توانند به کوچکی چند فلس روی پوست سر یا آرنج باشند یا قسمت وسیعی از بدن را بپوشانند.

شایع‌ترین علائم پسوریازیس پلاکی عبارتند از:

  • پینه‌های ملتهب، برجسته و قرمز روی پوست؛
  • فلس‌ها یا پلاک‌های نقره‌ای مایل به سفید روی پینه‌های قرمز؛
  • پوست قرمز که ممکن است ترک بخورد و خونریزی کند؛
  • درد در اطراف پینه‌ها؛
  • احساس سوزش و خارش در اطراف پینه‌ها؛
  • ناخن‌های سوراخ سوراخ و ضخیم؛
  • مفاصل متورم و دردناک.

همه‌ی افراد، تمام این علائم را تجربه نخواهند کرد. درصورتی‌که فرد به یک نوع کمتر رایج از پسوریازیس مبتلا باشد، علائم کاملا متفاوتی خواهد داشت. اکثر افراد مبتلا به پسوریازیس، علائم آن را به‌صورت دوره‌ای تجربه می‌کنند. این وضعیت ممکن است به‌مدت چند روز یا چند هفته باعث علائم شدید شود و سپس علائم ازبین بروند و تقریبا نامحسوس شوند. سپس چند هفته بعد یا در صورت قرارگیری در معرض یک محرک متداول پسوریازیس، این وضعیت ممکن است دوباره عود کند. گاهی اوقات علائم پسوریازیس به‌طور کامل ناپدید می‌شوند.

هنگامی که هیچ نشانه‌ی فعالی از این بیماری ندارید، ممکن است در دوره‌ی بهبودی باشید. این بدان معنا نیست که پسوریازیس باز نخواهد گشت بلکه به این معناست که شما در حال حاضر بدون علامت هستید.

آیا پسوریازیس مُسری است؟

پسوریازیس مسری نیست. شما نمی‌توانید این مشکل پوستی را از فردی به فرد دیگر انتقال بدهید. لمس کردن یک ضایعه‌ی پسوریاتیک روی بدن فرد دیگر باعث نمی‌شود که به این بیماری مبتلا شوید.

لازم است آموزش‌های بیشتری در مورد بیماری پسوریازیس به افراد داده شود، چون بسیاری از مردم فکر می‌کنند که این وضعیت مسری است.

علت ابتلا به پسوریازیس چیست؟

پزشکان مطمئن نیستند که چه چیزی باعث پسوریازیس می‌شود. با این حال به لطف دهه‌ها تحقیق، آنها پسوریازیس را به دو عامل کلیدی نسبت می‌دهند: ژنتیک و سیستم ایمنی.

۱. سیستم ایمنی

پسوریازیس یک بیماری خودایمنی است. بیماری‌های خودایمنی، نتیجه‌ی حمله کردن بدن به خودش هستند. در مورد پسوریازیس، سلول‌های سفید خون معروف به سلول‌های T اشتباها به سلول‌های پوست حمله می‌کنند.

در یک بدن معمولی، سلول‌های سفید خون برای حمله و نابودی باکتری‌های‌ مهاجم و مبارزه با عفونت‌ها صف‌آرایی می‌کنند. این حمله‌ی اشتباه باعث می‌شود که فرایند تولید سلول پوست، به‌شدت سرعت بگیرد. افزایش سرعت تولید سلول‌های پوست باعث می‌شود که سلول‌های جدید پوست به‌سرعت ایجاد شوند. آنها در سطح پوست فشرده شده و روی هم جمع می‌شوند.

این امر به تشکیل پلاک‌هایی منجر می‌شود که اغلب با پسوریازیس مرتبط هستند. حمله به سلول‌های پوست به ایجاد نواحی قرمز و ملتهب روی پوست نیز منجر می‌شود.

۲. ژنتیک

ژنتیک - پسوریازیس

بعضی از افراد، ژن‌هایی را به ارث می‌برند که آنها را مستعد ابتلا به پسوریازیس می‌سازد. اگر یکی از اعضای نزدیک خانواده‌تان پسوریازیس داشته باشد، احتمال ابتلای شما به این وضعیت بیشتر خواهد بود. با این حال درصد افرادی که پسوریازیس و یک زمینه‌ی ژنتیکی دارند، کم است. با توجه به بنیاد ملی پسوریازیس تقریبا ۲ تا ۳ درصد از افراد دارای ژن خانوادگی به این بیماری دچار می‌شوند.

تشخیص پسوریازیس

دو آزمایش یا معاینه ممکن است برای تشخیص پسوریازیس ضروری باشد.

۱. معاینه‌ی فیزیکی

اکثر پزشکان قادرند با یک معاینه‌ی فیزیکی ساده، این بیماری را تشخیص بدهند. علائم پسوریازیس معمولا واضح (آشکار) بوده و تشخیص آنها از سایر بیماری‌هایی که ممکن است باعث علائم مشابه شوند، آسان است.

در طول معاینه‌ی فیزیکی حتما تمام نواحی درگیر را به پزشک‌تان نشان بدهید. به‌علاوه اگر یکی از اعضای خانواده‌تان پسوریازیس دارد، پزشک‌تان را در جریان قرار بدهید.

۲. بیوپسی (نمونه‌برداری)

اگر علائم نامشخص باشند یا اگر پزشک‌تان بخواهد تشخیص مشکوکش را تأیید کند، ممکن است از پوست نمونه‌برداری کند. این کار به بیوپسی معروف است.

این نمونه‌ی کوچک به آزمایشگاه فرستاده خواهد شد و در زیر میکروسکوپ، تحت بررسی قرار می‌گیرد. این آزمایش می‌تواند نوع پسوریازیس شما را تشخیص بدهد. همچنین قادر است سایر اختلالات یا عفونت‌های احتمالی را رد کند.

اکثر نمونه‌برداری‌ها در مطب پزشک و در همان روز ویزیت (ملاقات) انجام می‌شوند. پزشک‌تان احتمالا یک داروی بی‌حس‌کننده‌ی موضعی به شما تزریق خواهد کرد تا از میزان درد و ناراحتی بیوپسی بکاهد. سپس نمونه را برای آنالیز به آزمایشگاه می‌فرستد. هنگامی که نتایج آزمایش برای پزشک ارسال شد، او ترتیب یک قرار ملاقات را با شما خواهد داد تا در مورد یافته‌های آزمایش و گزینه‌های درمان با شما صحبت کند.

محرک‌های پسوریازیس

محرک‌های بیرونی ممکن است یک حمله‌ی جدید پسوریازیس را آغاز کنند. این محرک‌ها برای همه یکسان نیستند. همچنین ممکن است به‌مرور زمان برای هر فرد تغییر کنند.

متداول‌ترین محرک‌ها برای پسوریازیس عبارتند از:

۱. استرس

استرس شدید می‌تواند باعث عود پسوریازیس شود. اگر یاد بگیرید که از استرس‌تان بکاهید و آن را مدیریت کنید، می‌توانید میزان عودها را کاهش بدهید یا احتمالا از آنها جلوگیری کنید.

۲. الکل

مصرف الکل زیاد می‌تواند باعث عود پسوریازیس شود. اگر بیش‌ازحد الکل مصرف کنید، ممکن است عودهای پسوریازیس به دفعات بیشتری اتفاق بیفتند. قطع مصرف الکل علاوه بر پوست برای سلامت کلی‌تان نیز مفید است. اگر در این زمینه به کمک نیاز داشتید، پزشک‌تان می‌تواند برنامه‌ای برای ترک الکل در اختیارتان قرار بدهد.

۳. صدمه

یک حادثه، بریدگی یا خراشیدگی ممکن است باعث عود پسوریازیس شود. آمپول‌ها، واکسن‌ها و آفتاب‌سوختگی‌ها نیز می‌توانند به عود مجدد پسوریازیس منجر شوند.

۴. داروها

برخی از داروها به‌عنوان محرک‌های پسوریازیس درنظر گرفته می‌شوند. این داروها عبارتند از:

۵. عفونت

عفونت - پسوریازیس

پسوریازیس حداقل تا حدودی توسط حمله‌ی اشتباه سیستم ایمنی به سلول‌های سالم پوست ایجاد می‌شود. اگر بیمار یا در حال مبارزه با یک عفونت باشید، سیستم ایمنی شما برای مبارزه با عفونت، بیش‌ازحد فعال خواهد شد. این امر ممکن است باعث عود مجدد پسوریازیس شود. گلودرد می، یکی از محرک‌های متداول پسوریازیس است.

انواع روش‌های درمان پسوریازیس

پسوریازیس هیچ درمانی ندارد. هدف از درمان، کاهش التهاب و فلس‌ها، کُند کردن روند رشد سلول‌های پوست و برطرف کردن پلاک‌هاست. درمان‌های پسوریازیس به ۳ دسته تقسیم می‌شوند:

۱. درمان‌های موضعی

کرم‌ها و پمادهایی که به‌طور مستقیم روی پوست مالیده می‌شوند، می‌توانند در کاهش پسوریازیس خفیف تا متوسط مؤثر باشند.

درمان‌های موضعی پسوریازیس عبارتند از:

  • کورتیکواستروئیدهای موضعی؛
  • رتینوئیدهای موضعی؛
  • آنترالین؛
  • آنالوگ‌های ویتامین D؛
  • اسید سالیسیلیک؛
  • مرطوب‌کننده.

۲. داروهای سیستمیک

افراد مبتلا به پسوریازیس متوسط تا شدید و آنهایی که به‌خوبی به سایر انواع درمان‌ها پاسخ نداده‌اند، ممکن است به مصرف داروهای خوراکی یا تزریقی نیاز پیدا کنند. بسیاری از این داروها دارای عوارض جانبی شدید هستند و پزشکان معمولا آنها را برای دوره‌های زمانی کوتاه تجویز می‌کنند.

این داروها عبارتند از:

  • متوتروکسات؛
  • سیکلوسپورین (سندیمون)؛
  • داروهای بیولوژیک؛
  • رتینوئیدها.

۳. نور درمانی

در این روش درمانی از نور طبیعی یا فرابنفش (UV) استفاده می‌شود. نور خورشید، گلبول‌های سفید بیش‌ازحد فعال را که به سلول‌های سالم پوست حمله می‌کنند و باعث رشد سلولی سریع می‌شوند، ازبین می‌برد. پرتوهای UVA و UVB هردو می‌توانند در کاهش علائم پسوریازیس خفیف تا متوسط، مفید باشند.

اکثر افراد مبتلا به پسوریازیس متوسط تا شدید از ترکیبی از درمان‌ها سود خواهند برد. این نوع مداوا از بیش از یک نوع درمان برای کاهش علائم استفاده می‌کند. برخی از افراد ممکن است در تمام عمرشان از درمان یکسانی استفاده کنند اما در افرادی که پوست‌شان دیگر به درمان فعلی پاسخ نمی‌دهد، لازم است گاهی اوقات درمان‌ها تغییر داده شوند.

داروهای پسوریازیس

اگر شما پسوریازیس متوسط تا شدید دارید یا اگر بیماری‌تان دیگر به سایر درمان‌ها پاسخ نمی‌دهد، پزشک‌تان ممکن است یک داروی تزریقی یا خوراکی را تجویز کند.

متداول‌ترین داروهای تزریقی و خوراکی که برای درمان پسوریازیس به‌کار می‌روند، عبارتند از:

۱. داروهای بیولوژیک

این دسته از داروها، سیستم ایمنی شما را تغییر می‌دهند و از تعاملات بین سیستم ایمنی و مسیرهای التهابی جلوگیری می‌کنند. این داروها به شکل آمپول یا تزریق‌های داخل وریدی تجویز می‌شوند.

۲. رتینوئیدها

رتینوئیدها، تولید سلول‌های پوست را کاهش می‌دهند. در صورت قطع مصرف آنها، علائم پسوریازیس به احتمال زیاد باز خواهند گشت. عوارض جانبی آنها عبارتند از ریزش مو و التهاب لب. خانم‌های باردار یا نی که ممکن است در عرض ۳ سال آینده حامله شوند، نباید از رتینوئیدها استفاده کنند چون این داروها می‌توانند باعث نقص‌های مادرزادی در نوزاد شوند.

۳. سیکلوسپورین

سیکلوسپورین (سندیمون) از پاسخ سیستم ایمنی جلوگیری می‌کند. این امر می‌تواند علائم پسوریازیس را کاهش بدهد. همچنین به این معناست که شما یک سیستم ایمنی ضعیف دارید و بنابراین ممکن است راحت‌تر بیمار شوید. عوارض جانبی آن عبارتند از مشکلات کلیوی و فشار خون بالا.

۴. متوترکسات

متوترکسات مانند سیکلوسپورین، سیستم ایمنی را سرکوب می‌کند. این دارو در دُزهای پایین، عوارض جانبی کمتری ایجاد می‌کند اما می‌تواند در درازمدت، عوارض جانبی جدی داشته باشد. عوارض جانبی جدی آن عبارتند از آسیب کبدی و کاهش تولید گلبول‌های سفید و قرمز خون.

توصیه‌های رژیمی برای افراد مبتلا به پسوریازیس

غذا نمی‌تواند پسوریازیس را بهبود بدهد یا حتی درمان کند اما خوردن غذاهای مناسب ممکن است علائم شما را کاهش بدهد. این ۵ تغییر سبک زندگی می‌توانند به سبک کردن علائم پسوریازیس و کاهش عودهای ناگهانی آن کمک کنند:

۱. وزن کم کنید

کاهش وزن - پسوریازیس

اگر اضافه‌وزن دارید، کم‌کردن وزن‌تان ممکن است شدت این بیماری را کاهش بدهد. ازدست دادن وزن ممکن است درمان‌ها را نیز مؤثرتر سازد. هنوز کاملا مشخص نیست که وزن چه تأثیری روی پسوریازیس دارد بنابراین حتی اگر علائم شما بدون تغییر باقی بمانند، ازدست دادن وزن همچنان برای سلامت کلی شما مفید است.

۲. یک رژیم غذایی سالم برای قلب داشته باشید

مصرف چربی‌های اشباع‌شده را کاهش بدهید. این چربی‌ها در محصولات حیوانی مانند گوشت‌ها و لبنیات وجود دارند. مصرف پروتئین‌های خالص مانند سالمون، ساردین و میگو را که حاوی اسیدهای چرب امگا ۳ هستند، افزایش بدهید. منابع گیاهی امگا ۳ عبارتند از گردو، تخم کتان و لوبیای سویا.

۳. از غذاهای محرک اجتناب کنید

پسوریازیس باعث التهاب می‌شود. برخی از مواد غذایی نیز در بدن التهاب ایجاد می‌کنند. اجتناب از آن مواد غذایی ممکن است علائم را بهبود ببخشد. این مواد غذایی عبارتند از:

  • گوشت قرمز؛
  • قند تصفیه‌شده؛
  • غذاهای فراوری‌شده؛
  • محصولات لبنی.

۴. الکل مصرف نکنید

مصرف الکل می‌تواند احتمال عود پسوریازیس را افزایش بدهد. بنابراین بهتر است آن را به‌طور کامل کنار بگذارید. اگر مشکل مصرف الکل دارید، از پزشک‌تان بخواهید یک برنامه برای ترک الکل در اختیارتان قرار بدهد.

۵. از مکمل‌های ویتامین استفاده کنید

برخی از پزشکان یک رژیم غذایی غنی از ویتامین را به قرص‌های ویتامین ترجیح می‌دهند. با این حال حتی افرادی با سالم‌ترین رژیم غذایی نیز ممکن است موفق به دریافت مواد مغذی کافی نشوند. از پزشک‌تان بپرسید که آیا به مصرف مکمل ویتامین نیاز دارید یا نه.

زندگی کردن با پسوریازیس

زندگی با پسوریازیس می‌تواند دشوار باشد اما شما می‌توانید با یک رویکرد مناسب، دفعات بازگشت این بیماری را کاهش بدهید و یک زندگی سالم و رضایت‌بخش داشته باشید. این سه بخش (حوزه) به شما کمک خواهند کرد که در درازمدت و کوتاه‌مدت با پسوریازیس مقابله کنید:

۱. رژیم غذایی

کاهش وزن و داشتن یک رژیم غذایی سالم می‌تواند به کاهش علائم پسوریازیس بسیار کمک کند. این شامل داشتن یک رژیم غذایی غنی از اسیدهای چرب امگا ۳، غلات کامل و گیاهان است. شما همچنین باید مصرف غذاهایی را که ممکن است میزان التهاب را افزایش بدهند، محدود کنید. این مواد غذایی عبارتند از قندهای تصفیه‌شده، محصولات لبنی و غذاهای فراوری‌شده.

۲. استرس

استرس، یک محرک اثبات‌شده (محرز) برای پسوریازیس است. یادگیری کنترل و مقابله با استرس ممکن است به کاهش عودهای پسوریازیس و سبک کردن علائم آن کمک کند. برای کاهش استرس‌تان، موارد زیر را امتحان کنید:

۳. سلامت احساسی

صحبت کردن با مشاور - پسوریازیس

افراد مبتلا به پسوریازیس به احتمال بیشتری دچار افسردگی و مسائل مربوط به عزت‌نفس می‌شوند. ممکن استاعتمادبه‌نفس شما با ظاهرشدن لکه‌های جدید کاهش یابد. صحبت کردن با اعضای خانواده در مورد تأثیری که پسوریازیس روی شما می‌گذارد، می‌تواند کار دشواری باشد. چرخه‌ی دائمی این بیماری نیز می‌تواند ناامیدکننده باشد.

تمام این مشکلات احساسی، طبیعی هستند. مسئله‌ی مهم این است که شما منبعی برای مدیریت آنها پیدا کنید. این می‌تواند شامل صحبت کردن با کارشناس سلامت روان یا پیوستن به یک گروه از افراد مبتلا به پسوریازیس باشد.

پسوریازیس و آرتریت

کالج روماتولوژی آمریکا (ACR) تخمین می‌زند که ۱۵ درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس به آرتریت پسوریاتیک دچار خواهند شد. این نوع آرتریت باعث تورم، درد و التهاب در مفصل درگیر می‌شود. این وضعیت معمولا با آرتریت روماتوئید یا نقرس اشتباه گرفته می‌شود. وجود نواحی قرمز و ملتهب پوست به همراه پلاک‌ها معمولا این نوع آرتریت را از انواع دیگر متمایز می‌کند.

آرتریت پسوریاتیک، یک بیماری مزمن است. علائم آرتریت پسوریاتیک مانند پسوریازیس ممکن است بیایند و بروند و دوره‌های عود و بهبودی به‌طور متناوب تکرار شوند. آرتریت پسوریاتیک می‌تواند مداوم نیز باشد و علائم و نشانه‌های ماندگار و دائمی داشته باشد.

این وضعیت معمولا بر مفاصل انگشتان دست یا پا تأثیر می‌گذارد. همچنین ممکن است کمر، مچ دست، زانوها یا مچ پا را تحت تأثیر قرار بدهد.

اکثر افرادی که به آرتریت پسوریاتیک دچار می‌شوند، پسوریازیس دارند. با این حال ممکن است این بیماری مفصلی بدون داشتن پسوریازیس نیز ایجاد شود. اکثر افرادی که آرتریت آنها بدون داشتن پسوریازیس تشخیص داده می‌شود، یک عضو از خانواده‌شان به این وضعیت پوستی مبتلاست.

درمان‌های آرتریت پسوریاتیک می‌توانند با موفقیت علائم را کاهش بدهند، درد را ازبین ببرند و تحرک مفصل را بهبود ببخشند. همانند پسوریازیس، کاهش وزن، داشتن یک رژیم غذایی سالم و اجتناب از عوامل محرک ممکن است به کاهش عودهای آرتریت پسوریاتیک نیز کمک کند. تشخیص به‌موقع و برنامه‌ی درمانی مناسب می‌تواند احتمال عوارض شدید ازجمله آسیب مفصلی را کاهش بدهد.

آمار پسوری

تبلیغات

محل تبلیغات شما

آخرین ارسال ها

عکس آقای خامنه ای

آخرین جستجو ها

رویای عشق پروژه اماده متلب پانوراما پروفایل سیاه | Profilesiah خبرنامه پمپ آب مشاور شهر ایلام پوستر فیلم های قدیمی درمانگاه بیماریهای نشیمنگاهی لینک یاب بک لینک حرفه ای هاست رایگان هاست رایگان